Doorsnee-dagen

Doorsnee-dagen, voor zover dat kan in een niet-doorsnee-gezin als het onze!

Gisteren was Liesbeth thuis want er was een pedagogische studiedag in haar school. Assistente Noor was terug van ziek-geweest en dat was voor Liesbeth een meevaller. Een uurtje logo om de voormiddag te doorbreken. Altijd welkom voor Liesbeth, logo en kine. De inspanningen die van haar verwacht worden zijn haar maar zelden te veel!

In de namiddag ging Liesbeth samen met haar assistente naar de onlangs heropende dienst voor toerisme in Ronse. Begin oktober werd het gerenoveerde gebouw heropend. Toegankelijk gemaakt voor mensen met een handicap ook. Dus: even uittesten!

Binnen geraken was niet echt makkelijk. Gelukkig stond Liesbeth er niet alleen voor en kon Noor haar helpen! Jammer dat er bij de renovatie niet gedacht is aan een deur die makkelijk te gebruiken is vanuit een rolstoel.

Maar de rest van de vernieuwde toeristische dienst was vrijwel perfect! Liesbeth had voldoende doorgang, kon de lift zelf bedienen om naar boven te gaan, kon zelfs gaan kijken naar de omgeving vanuit de toren.

Ze genoot van de uitstap, dus ‘t zal wel niet zo lang duren voor ze nog eens de toerist in eigen stad gaat spelen!

Vandaag, vrijdag, zou een rustig dagje worden. Zou….

Ik had gepland om de eerste helft van de voormiddag wat huishoudelijke klusjes te doen samen met de hulp die vandaag twee uurtjes kwam en daarna nog even het onderwerp ‘vluchtelingen’ voor te bereiden om er in de oudste leerjaren van de Kleine Reus iets over te vertellen en als ‘aperitief’ te genieten van een bad om daarna met Andrew te eten en dan naar Nukerke te vertrekken voor ‘t verhaal in ‘t vijfde en zesde leerjaar.

Dat liep natuurlijk weer allemaal in ‘t honderd!

Eerst was er de busjuf van de schoolbus die ons belde dat de jongste van onze pleegzoons zat te wenen omdat hij zijn zwemzak niet bij had. Nu wist ik wel zeker dat in zijn agenda geen ‘zwemzak meebrengen’ vermeld stond (vergetelheid van de leerkracht?) maar daarmee was het probleem natuurlijk niet opgelost. Dus: Andrew richting zwembad Oudenaarde om de vergeten attributen te brengen!

Vanmorgen bleek dat Liesbeth’s knieplooi niet alleen nog roder was geworden dan de voorbije dagen, maar nu ook een open wondje vertoonde. Eigenlijk zoiets als een doorlig-wond, veroorzaakt door de vervangrolstoel waar zij al enkele weken gebruik van maakt terwijl haar eigen rolstoel voor nazicht en reparatie naar de orthopedische firma was. Normaal zou die pas eind volgende week terug komen. Maar met dat doorlig-wondje wilden we toch écht wel snel ingrijpen, het niet groter laten worden! Zoiets is immers vaak moeilijk te genezen! Dus om acht uur, zodra de firma open was, meteen gebeld en de situatie uitgelegd aan een vriendelijke dame van het onthaal. Die begreep gelukkig dat we geen week meer wilden wachten en zou eens informeren en terugbellen.

Een uurtje later telefoon dat de rolstoel klaar was en mocht afgehaald worden. Dus: Andrew richting Wetteren!

Hij was al bijna weer in Ronse toen ik thuis telefoon kreeg van de juf van onze andere pleegzoon. Die voelde zich misselijk en zag nogal bleek, volgens de juf. Dus Andrew maar even op de hoogte gebracht en hij reed dan maar meteen door naar Nukerke om onze jarige (ja, misselijk worden op je 11-de verjaardag!!!) af te halen.

In de namiddag de geplande klasgesprekjes over vluchtelingen en toen ik naar huis kwam was onze jarige al volop aan ‘t gamen. De misselijkheid grotendeels verdwenen na een tabletje Motilium.

Vanavond rustig samen brood gegeten en daarna een stukje verjaardagstaart, je wordt immers maar één keer elf.

Zo sluiten we de dag toch nog op een leuke manier af.

Een dag waarop niets loopt zoals gepland, een doorsnee-dag dus in ons niet-doorsnee-gezin.

Guab- of Give us a Break-nieuws

Ons GuaB-oudergroepje staat weer een paar stappen verder!

Héél binnenkort worden we officieel een VZW.  Ondertussen gaan er nog steeds allerlei activiteiten door die ons aan de nodige centjes helpen om de opvang verder te organiseren en zelfs uit te breiden.

Zo is er op 17 november Wereldmuziek met Luna-Moon in Barbois in Ronse. Meer info vinden jullie hier onder. Klik maar even op de mini-affiche om die te vergroten! Inkomkaarten en/of steunkaarten nog steeds te verkrijgen aan de prijs van 5 euro via chantal@handiklap.be

Ondertussen gaat ook de toneel-tour van Kleine Ka nog steeds door. Kaarten zijn nog verkrijgbaar. Deze enthousiaste groep gaf ons eind september reeds een heel mooi bedrag en willen daar nu nog iets bovenop doen!

De sportievelingen onder onze oudergroep hebben samen met een groep vrijwilligers ook deelgenomen aan de 24 uren van Oudenaarde. Ook daar was GuaB één van de goede doelen!

Wie wil kan natuurlijk ook altijd een steentje bijdragen via een overschrijving. De info daarvoor is te vinden op onze website.

Tijdens de voorbije herfstvakantie was de opvang een groot succes! We hebben nog meer begeleiders ingezet dan in de vorige vakanties en dat zorgde voor àlle kinderen voor een heel geslaagde opvangweek! De meeste kinderen met een handicap hebben een grote behoefte aan structuur. Door GuaB krijgen ze die nu ook tijdens de schoolvakanties. En voor de ouders en andere gezinsleden zorgt GuaB voor wat broodnodige ademruimte.

 

Ondanks…

Ondanks het koude en soms erg natte weer tijdens deze herfstvakantie is ze alweer voorbij gevlogen!

Liesbeth en haar jongste pleegbroer konden vier dagen in de vakantieopvang “Give us a break” terecht van 9 tot 16.30u.  Zeven monitoren, allen met ervaring met kinderen met een beperking, zorgden voor kwalitatieve opvang!

De Living Puppets van Liesbeth gingen ook mee naar de opvang en werden goed gebruikt in de verschillende groepjes.

Onze jongste pleegzoon nam zijn muziekinstrument mee, een Aziatische xylofoon. Als hij een beetje té hyper werd kon hij door daar op te spelen weer wat rustiger worden. Eén van de manieren die we ook thuis gebruiken!

Elke ochtend stonden Liesbeth en haar pleegbroer al vroeg klaar om te vertrekken. Ze keken er telkens naar uit om de kinderen en de leidsters terug te zien!

Donderdag, 1 november, was er natuurlijk één dag geen opvang!

In plaats van de traditionele ‘bloemetjes naar het kerkhof brengen’ kozen we voor een gezinsuitstap.

In ons geval hebben we voor de kerkhofbezoeken toch al lang niet meer genoeg aan één dag! Dan liever gedachten verzetten en er met de kids een leuke uitstap van maken!

Het werd deze keer Technopolis in Mechelen. Uit ervaring weten we dat we toch minimaal drie uur nodig hebben om alles te zien (en veel dingen uit te proberen!). Dus kozen we voor vertrekken uit Ronse om 10 uur en eerst te stoppen in de McDo van Mechelen. Van daaruit is het maar 5 minuutjes rijden naar Technopolis.

Blijkbaar waren er heel wat mensen die voor dezelfde dag-invulling kozen! Rond 13 uur stond in elk geval de parking al helemaal vol en moesten we even een rondje rijden om een (gehandicapten-)plaatsje te vinden!

Technopolis zelf is steeds een succes-uitstap voor onze kinderen. Heel kleurige doe-wereld vol wetenschapsavonturen. Zelfs voor de allerkleinsten is er heel wat te beleven! Op een brancard liggen in een echte ambulance! Of met reuzegrote legoblokken bouwen. Winkeltje spelen in een levensgrote fruit- en groentezaak.

Verder natuurlijk voor de iets oudere kinderen (en hun ouders!) de vele wetenschappelijke testen die je daar zelf kan uitvoeren. Soms zelf een beetje creepy, zoals fietsen op een kabel meters boven de grond!

Voor Liesbeth waren het vooral de waterspelletjes (hoe ontstaan golven, …) en de vele testen met licht (je kan bv de bliksem opwekken door met je vinger een grote glazen bol aan te raken!) die haar bekoorden.

Alleen het cafetaria viel wat tegen! Heel lekkere koffie maar geen enkele propere tas te vinden! We dronken zelfs koffie uit een glas als laatste redmiddel!

Eén nadeel van zo’n uitstap waarbij je ook als ouder constant bezig bent om proefjes te (helpen) doen… we zijn helemaal vergeten om foto’s te maken!

Een tip voor alle mensen die recht hebben op verhoogde tegemoetkoming: via de Rap-op-stap-kantoren kan je tickets reserveren voor Technopolis aan een héél betaalbare prijs!

Al bij al, ondanks een trieste ‘feestdag’ zoals 1 november werd het een gezellige gezins-doe-dag. En ondanks het slechte weer vloog de herfstvakantie in sneltempo voorbij!

Zin om ook jouw steentje bij te dragen om onze vakantieopvang “Give us a break” te kunnen blijven organiseren?  Dat kan natuurlijk via een donatie, maar ook door een steunkaart te kopen voor de kleine prijs van 5 euro en dan liefst ook nog aanwezig te zijn op 17 november: