Hoogtepunten

De zomervakantie is alweer bijna halfweg. Na ons verblijf in Frankrijk waren we eerst wel even zoet met valiezen leegmaken, wassen en alles weer opbergen. Een week weg gaan met een gezin als het onze is immers telkens een hele verhuis!

Give us a break is ook weer opgestart half juli en dat werd voor Liesbeth weer echt genieten. Voor onze jongste pleegzoon liep het soms wel wat moeilijker. Hoewel hij heel graag naar GUAB gaat heeft hij moeite met het verwerken van de vele prikkels. Dat uit hij dan ook in zijn gedrag waardoor hij het werk van de monitoren niet altijd makkelijk maakt! Gelukkig voor hem was hij tijdens de (alle records gebroken!) véél te warme dagen van vorige week op auti-kamp (Jomba) aan zee. Dat scheelde toch een paar graden.

De hittegolf begon gelukkig pas nà de 18de verjaardag van Liesbeth zodat we die toch nog gezellig buiten konden vieren met wat vrienden.

Liesbeth genoot, dat is zeker! Tegen de avond werd het haar blijkbaar toch een beetje te veel en ze sloot de dag af met een epilepsie-aanval.

De vele cadeautjes die ze kreeg, daar heeft ze nog een hele poos geniet van! Ze kiest elke dag welk geurtje ze op wil, laat om de paar dagen haar nagels in een ander kleurtje zetten én speelt heel graag met haar (speelgoed!) vissen.

Omdat in de voorbije week élke manier om verkoeling te vinden welkom was werd voor de vissen van Liesbeth een “vijver” gekocht waarmee haar tafel een watertafel werd. Een kleine ‘zandschelp’ bleek het juiste formaat te zijn voor haar ronde tafel en de rand was net niet te hoog om er vanuit de rolstoel goed aan te kunnen.

Dat zorgde ondertussen voor uren speelplezier, dus zeker geen miskoop!

In deze periode van het jaar zijn we vaak onderweg om één van de kinderen naar de vertrekplaats voor een kamp te brengen of hen daar na afloop weer op te halen met zakken vol vuile was.

Zo waren we vorige zaterdag in Dendermonde en maakten we van de gelegenheid gebruik om bij Diane en Edmond langs te gaan. Zij hebben een heerlijke tuin met een grote vijver, een tuin waar je uren naar kan kijken. Omdat we allemaal toe waren aan wat koelte en vooral wat zuivere lucht was zelfs de fikse regenbui niet in staat ons binnen te jagen. Maar onder een afdak en met het geluid van de regen werd het een gezellige namiddag!

Diane nam alle tijd om Liesbeth te laten kennismaken met haar paard, Maureen. Liesbeth genoot. Zij is dol op dieren maar honden en paarden zijn toch wel echt haar favorieten. En Maureen…. die liet dat allemaal gebeuren. Bleef rustig bij de vaak onverwacht heftige bewegingen van Liesbeth die zeker als ze opgewonden is duidelijker haar spasticiteit toont.

Deze ochtend kon Liesbeth niet wachten om weer te kunnen vertrekken naar Give us a break! Vooral omdat we er vorige week voor kozen in samenspraak met de dokter om haar tijdens de heetste dagen thuis te houden, bang voor een volgende epilepsie-aanval, kon het deze ochtend niet snel genoeg gaan voor Liesbeth.

Ik ben er vrijwel zeker van dat de GUAB-monitoren het gebaar voor ‘paard’ vandaag wel minstens tien keer zullen kunnen zien! Liesbeth gebruikt daarvoor het Sesam-gebaar (de Waalse tegenhanger van smog): een vuist met twee opgestoken vingers naast haar hoofd, een overblijfsel van haar lagere schoolperiode in Lessines.

Montcavrel

We zijn net terug thuis na een schitterende vakantieweek in Montcavrel, een klein dorpje (zo’n 330 inwoners) in het Franse departement Pas-de-Calais.

Via Air B&B vonden we een ruim vakantiehuis, groot genoeg voor ons ingewikkelde gezin. Geen aangepast huis, maar wél met één slaapkamer en één badkamer beneden. We hebben het er op gewaagd, sliepen dus in een (breed) bed, Andrew en ik, met Liesbeth tussen ons in. Die vond dat duidelijk ook wel fijn!

Onze oudste zoon, Jonathan, en ook vriend des huizes Edmond, evenals assistente Bo vergezelden ons. Geen probleem, want er waren genoeg kamers en bedden om hen én onze drie pleegzoons te slapen te leggen.

Onze hondjes Zara en Brexit waren ook van de partij. Huisdieren waren immers welkom in het vakantiehuis en de grote tuin bood meer dan genoeg plaats om in te ravotten. Het huis zelf, heel oud maar mooi gerestaureerd met behoud van veel authentieke elementen, liet ons elke dag nog nieuwe ontdekkingen doen!

Het weer zat héél erg mee, veel zon, temperaturen tussen 23 en 26 graden, gewoon ideaal dus. Het terras werd dus dagelijks gebruikt om gezellig buiten te eten.

Maar ook de omgeving bood heel wat voordelen! Uitstapjes naar het mooie strand van Le Touquet, wandelen in de (dure) winkelstraat van dit mooie badstadje waar ook de Franse president zijn (goedbewaakte!) buitenverblijf heeft, een namiddagje zwemmen in Aqualud , een daguitstap naar Dennlys Parc (een pretpark voor jong en oud, en in deze periode zonder wachtrijen!), en niet te vergeten een dagje sight-seeing in Boulogne-sur-Mer.

Le Touquet heeft een prachtig strand en goed onderhouden oude,pastelkleurige huizen met uitzicht op zee die anders dan bij onze kust nog niet totaal verdrongen zijn door hoogbouw. De vele strandwinkeltjes en eetgelegenheden die onze Vlaamse kust zo kenmerken zijn daar maar héél beperkt aanwezig. Maar natuurlijk kan je in de winkelstraat die van het centrum van Le Touquet naar het strand toeloopt wél terecht voor deze dingen!

Aqualud, het waterpretpark met binnen- én buitenbaden en in totaal wel zo’n 2 kilometer glijbanen bevindt zich pal op het strand van Le Touquet. Voor onze kinderen, waterratten, was dat een namiddag plezier maken! Ook Liesbeth ging mee en dat liep best goed, tot ze haar haar-elastiek kwijt was en daarvoor de boel op stelten zette!

Dennlys Parc was een echte meevaller. Mooi zonnig weer (soms een beetje té warm) en nauwelijks volk! Misschien omdat het de laatste schooldag was voor vele Franse kinderen. Bij de attracties waar Liesbeth op wou hielpen de medewerkers van het park met plezier! Maar Liesbeth vond ook kijken naar de broers erg leuk. En die vonden het dan weer ‘ongelooflijk’ dat ook ik, moeke, op mijn leeftijd (!!!) nog wel van een attractie kan/durf genieten! Iets waar noch Andrew, noch Edmond zich aan waagde!

Ondanks het protest van onze jongste pleegzoons besloten we de laatste volle vakantiedag te besteden aan Boulogne-sur-Mer. Een beetje cultuur opsnuiven, hadden we hen verteld. Al bij al bleek dat toch ook voor hen wel een meevaller.

We bezochten de Nôtre Dame de Boulogne maar vooral de crypte die daarbij hoort. In één woord: prachtig! Heel eventjes sloeg ons hart een paar tellen over toen Liesbeth met assistente Bo in de lift zaten die blokkeerde. Maar gelukkig was dat met wat hulp van het personeel snel opgelost en nog tijdens ons bezoek in de crypte werd de lift al hersteld. Het oude stadsgedeelte is écht de moeite waard. Ook het smalle winkelstraatje met gezellige terrasjes. En een kapper! Meteen goed voor een (dringend nodige) knipbeurt voor twee van onze jongens!

Alweer een geslaagde vakantie! En ééntje die ons al zin doet krijgen om nog eens opnieuw naar die streek te vertrekken. Er valt nog heel veel te ontdekken!