Doorsnee-dagen

Doorsnee-dagen, voor zover dat kan in een niet-doorsnee-gezin als het onze!

Gisteren was Liesbeth thuis want er was een pedagogische studiedag in haar school. Assistente Noor was terug van ziek-geweest en dat was voor Liesbeth een meevaller. Een uurtje logo om de voormiddag te doorbreken. Altijd welkom voor Liesbeth, logo en kine. De inspanningen die van haar verwacht worden zijn haar maar zelden te veel!

In de namiddag ging Liesbeth samen met haar assistente naar de onlangs heropende dienst voor toerisme in Ronse. Begin oktober werd het gerenoveerde gebouw heropend. Toegankelijk gemaakt voor mensen met een handicap ook. Dus: even uittesten!

Binnen geraken was niet echt makkelijk. Gelukkig stond Liesbeth er niet alleen voor en kon Noor haar helpen! Jammer dat er bij de renovatie niet gedacht is aan een deur die makkelijk te gebruiken is vanuit een rolstoel.

Maar de rest van de vernieuwde toeristische dienst was vrijwel perfect! Liesbeth had voldoende doorgang, kon de lift zelf bedienen om naar boven te gaan, kon zelfs gaan kijken naar de omgeving vanuit de toren.

Ze genoot van de uitstap, dus ‘t zal wel niet zo lang duren voor ze nog eens de toerist in eigen stad gaat spelen!

Vandaag, vrijdag, zou een rustig dagje worden. Zou….

Ik had gepland om de eerste helft van de voormiddag wat huishoudelijke klusjes te doen samen met de hulp die vandaag twee uurtjes kwam en daarna nog even het onderwerp ‘vluchtelingen’ voor te bereiden om er in de oudste leerjaren van de Kleine Reus iets over te vertellen en als ‘aperitief’ te genieten van een bad om daarna met Andrew te eten en dan naar Nukerke te vertrekken voor ‘t verhaal in ‘t vijfde en zesde leerjaar.

Dat liep natuurlijk weer allemaal in ‘t honderd!

Eerst was er de busjuf van de schoolbus die ons belde dat de jongste van onze pleegzoons zat te wenen omdat hij zijn zwemzak niet bij had. Nu wist ik wel zeker dat in zijn agenda geen ‘zwemzak meebrengen’ vermeld stond (vergetelheid van de leerkracht?) maar daarmee was het probleem natuurlijk niet opgelost. Dus: Andrew richting zwembad Oudenaarde om de vergeten attributen te brengen!

Vanmorgen bleek dat Liesbeth’s knieplooi niet alleen nog roder was geworden dan de voorbije dagen, maar nu ook een open wondje vertoonde. Eigenlijk zoiets als een doorlig-wond, veroorzaakt door de vervangrolstoel waar zij al enkele weken gebruik van maakt terwijl haar eigen rolstoel voor nazicht en reparatie naar de orthopedische firma was. Normaal zou die pas eind volgende week terug komen. Maar met dat doorlig-wondje wilden we toch écht wel snel ingrijpen, het niet groter laten worden! Zoiets is immers vaak moeilijk te genezen! Dus om acht uur, zodra de firma open was, meteen gebeld en de situatie uitgelegd aan een vriendelijke dame van het onthaal. Die begreep gelukkig dat we geen week meer wilden wachten en zou eens informeren en terugbellen.

Een uurtje later telefoon dat de rolstoel klaar was en mocht afgehaald worden. Dus: Andrew richting Wetteren!

Hij was al bijna weer in Ronse toen ik thuis telefoon kreeg van de juf van onze andere pleegzoon. Die voelde zich misselijk en zag nogal bleek, volgens de juf. Dus Andrew maar even op de hoogte gebracht en hij reed dan maar meteen door naar Nukerke om onze jarige (ja, misselijk worden op je 11-de verjaardag!!!) af te halen.

In de namiddag de geplande klasgesprekjes over vluchtelingen en toen ik naar huis kwam was onze jarige al volop aan ‘t gamen. De misselijkheid grotendeels verdwenen na een tabletje Motilium.

Vanavond rustig samen brood gegeten en daarna een stukje verjaardagstaart, je wordt immers maar één keer elf.

Zo sluiten we de dag toch nog op een leuke manier af.

Een dag waarop niets loopt zoals gepland, een doorsnee-dag dus in ons niet-doorsnee-gezin.

Guab- of Give us a Break-nieuws

Ons GuaB-oudergroepje staat weer een paar stappen verder!

Héél binnenkort worden we officieel een VZW.  Ondertussen gaan er nog steeds allerlei activiteiten door die ons aan de nodige centjes helpen om de opvang verder te organiseren en zelfs uit te breiden.

Zo is er op 17 november Wereldmuziek met Luna-Moon in Barbois in Ronse. Meer info vinden jullie hier onder. Klik maar even op de mini-affiche om die te vergroten! Inkomkaarten en/of steunkaarten nog steeds te verkrijgen aan de prijs van 5 euro via chantal@handiklap.be

Ondertussen gaat ook de toneel-tour van Kleine Ka nog steeds door. Kaarten zijn nog verkrijgbaar. Deze enthousiaste groep gaf ons eind september reeds een heel mooi bedrag en willen daar nu nog iets bovenop doen!

De sportievelingen onder onze oudergroep hebben samen met een groep vrijwilligers ook deelgenomen aan de 24 uren van Oudenaarde. Ook daar was GuaB één van de goede doelen!

Wie wil kan natuurlijk ook altijd een steentje bijdragen via een overschrijving. De info daarvoor is te vinden op onze website.

Tijdens de voorbije herfstvakantie was de opvang een groot succes! We hebben nog meer begeleiders ingezet dan in de vorige vakanties en dat zorgde voor àlle kinderen voor een heel geslaagde opvangweek! De meeste kinderen met een handicap hebben een grote behoefte aan structuur. Door GuaB krijgen ze die nu ook tijdens de schoolvakanties. En voor de ouders en andere gezinsleden zorgt GuaB voor wat broodnodige ademruimte.

 

Ondanks…

Ondanks het koude en soms erg natte weer tijdens deze herfstvakantie is ze alweer voorbij gevlogen!

Liesbeth en haar jongste pleegbroer konden vier dagen in de vakantieopvang “Give us a break” terecht van 9 tot 16.30u.  Zeven monitoren, allen met ervaring met kinderen met een beperking, zorgden voor kwalitatieve opvang!

De Living Puppets van Liesbeth gingen ook mee naar de opvang en werden goed gebruikt in de verschillende groepjes.

Onze jongste pleegzoon nam zijn muziekinstrument mee, een Aziatische xylofoon. Als hij een beetje té hyper werd kon hij door daar op te spelen weer wat rustiger worden. Eén van de manieren die we ook thuis gebruiken!

Elke ochtend stonden Liesbeth en haar pleegbroer al vroeg klaar om te vertrekken. Ze keken er telkens naar uit om de kinderen en de leidsters terug te zien!

Donderdag, 1 november, was er natuurlijk één dag geen opvang!

In plaats van de traditionele ‘bloemetjes naar het kerkhof brengen’ kozen we voor een gezinsuitstap.

In ons geval hebben we voor de kerkhofbezoeken toch al lang niet meer genoeg aan één dag! Dan liever gedachten verzetten en er met de kids een leuke uitstap van maken!

Het werd deze keer Technopolis in Mechelen. Uit ervaring weten we dat we toch minimaal drie uur nodig hebben om alles te zien (en veel dingen uit te proberen!). Dus kozen we voor vertrekken uit Ronse om 10 uur en eerst te stoppen in de McDo van Mechelen. Van daaruit is het maar 5 minuutjes rijden naar Technopolis.

Blijkbaar waren er heel wat mensen die voor dezelfde dag-invulling kozen! Rond 13 uur stond in elk geval de parking al helemaal vol en moesten we even een rondje rijden om een (gehandicapten-)plaatsje te vinden!

Technopolis zelf is steeds een succes-uitstap voor onze kinderen. Heel kleurige doe-wereld vol wetenschapsavonturen. Zelfs voor de allerkleinsten is er heel wat te beleven! Op een brancard liggen in een echte ambulance! Of met reuzegrote legoblokken bouwen. Winkeltje spelen in een levensgrote fruit- en groentezaak.

Verder natuurlijk voor de iets oudere kinderen (en hun ouders!) de vele wetenschappelijke testen die je daar zelf kan uitvoeren. Soms zelf een beetje creepy, zoals fietsen op een kabel meters boven de grond!

Voor Liesbeth waren het vooral de waterspelletjes (hoe ontstaan golven, …) en de vele testen met licht (je kan bv de bliksem opwekken door met je vinger een grote glazen bol aan te raken!) die haar bekoorden.

Alleen het cafetaria viel wat tegen! Heel lekkere koffie maar geen enkele propere tas te vinden! We dronken zelfs koffie uit een glas als laatste redmiddel!

Eén nadeel van zo’n uitstap waarbij je ook als ouder constant bezig bent om proefjes te (helpen) doen… we zijn helemaal vergeten om foto’s te maken!

Een tip voor alle mensen die recht hebben op verhoogde tegemoetkoming: via de Rap-op-stap-kantoren kan je tickets reserveren voor Technopolis aan een héél betaalbare prijs!

Al bij al, ondanks een trieste ‘feestdag’ zoals 1 november werd het een gezellige gezins-doe-dag. En ondanks het slechte weer vloog de herfstvakantie in sneltempo voorbij!

Zin om ook jouw steentje bij te dragen om onze vakantieopvang “Give us a break” te kunnen blijven organiseren?  Dat kan natuurlijk via een donatie, maar ook door een steunkaart te kopen voor de kleine prijs van 5 euro en dan liefst ook nog aanwezig te zijn op 17 november:

 

 

 

 

 

 

Herfstvakantie en een paar leuke tips.

De herfstvakantie is begonnen en ‘t ziet er naar uit dat Liesbeth zich zal amuseren.

De vakantieopvang ‘Give us a break‘ start weer op maandag.

Ook dinsdag, woensdag en vrijdag wordt er voor opvang gezorgd. Het thema?

Halloween natuurlijk, wat dàcht je anders?

Ik ben benieuwd of Liesbeth zich zal willen verkleden. Ze weigert dat meestal, tenzij het een prinsessenkleedje of zo zou zijn. De verkleedpakken voor Halloween die we hier thuis hebben vindt ze maar niks!

Vandaag was ook al een gevulde dag voor haar en onze jongste pleegzoon. Ze waren beiden naar Akabe Ronse waar er ook al Halloween werd gevierd. Voor Liesbeth loopt het daar wel goed. Ze schijnt zich te amuseren! Voor onze jongste is het allemaal wat minder evident. Hij gaat wel echt graag naar daar, maar zijn frustratie-thermometer slaat vaak op hol en dat maakt het voor de leiding niet gemakkelijk. Hopelijk houden deze gemotiveerde jonge mensen het vol en leren ze omgaan met zijn beperking (mcdd).

In mijn ‘hoop’ zit ook wat egoïsme verscholen! Als hij naar Akabe kan, kunnen Andrew en ik samen boodschappen doen. Met ons vuurkegeltje er bij is dat niet echt haalbaar. Té druk, té lang, té veel,…allemaal frustraties voor hem!

In de vakantieopvang is de verantwoordelijke van deze week een juf die ervaring heeft met type 3, dus daar brengen we hem maandag met een gerust hart naartoe.

Liesbeth mag twee van onze poppen meenemen naar de opvang. Zo kan zij er samen met één van de begeleidsters mee spelen. En ik vermoed dat ook de andere kinderen dat wel fijn zullen vinden! Net zoals we zagen op de foto’s van in de klas van Liesbeth. Daar geniet iedereen mee van pop Florian.

Volgende keer krijgen jullie zeker wat foto’s van de vakantieopvang te zien!

Deze keer nog een paar praktische tips!

Voor kinderen die blijven vechten met schoenveters en die maar niet gestrikt krijgen vonden we een oplossing!

Zippers (ritsen) die je zelf aan de schoen met veters kan bevestigen.

Online te bestellen in Nederland.

 

En online vonden we ook een erg fijne link. Wel alleen voor horende kinderen!

Als je deze link opent zie je heel wat leuke kindervoorleesboekjes.

Klik je op één van die boekjes dan krijg je het verhaal te horen en zie je ondertussen de (bewegende) plaatjes.

En last but not least, een berichtje van de mama van één van Liesbeth’s vrienden met een beperking.

Maandag (29 oktober) op Canvas om 21u20: “Team Scheire”.

Er zijn 8 afleveringen telkens met een volwassene en een kind (16 personen)met een beperking waar er iets wordt voor uitgevonden ter verbetering van hun leven.

Lazlo zit in de eerste aflevering!!!!

Diezelfde dag maandag is Lazlo en zijn mama ook live te zien en te horen bij de Madammen op Radio 2 tussen 10u30 en 11u samen met Lieven Scheire.

 

 

Schoolstress.

Anderhalve maand is het schooljaar nu bezig. Betekent dat meer rust dan in de vakantie? Niet écht.

De schoolstress draait op volle toeren! Onze jongste pleegzoon met mcdd komt vaak overstuur thuis. Op school (type 3) hoor ik dat zijn gedrag geen problemen stelt. Hij bewaart zorgvuldig alle stress van op school én op de bus voor thuis! Daar ontploft hij dan bij ‘t minste.

Dat heeft natuurlijk te maken met zijn beperking. Dat wéten we ook wel, maar toch!

Zijn beperking is ‘niet zichtbaar’, maar daarom niet minder lastig!

 

 

 

 

 

 

 

 

Zijn broer zit nu in ‘t vijfde leerjaar.

Jammer genoeg in een klas waar enkele leerlingen heel frequent voor ruzies zorgen. De anderen worden er dan onrechtstreeks toch bij betrokken. Met alle gevolgen voor de klassfeer!

Zo jammer, want eigenlijk zou de lagere school een zorgeloze periode moeten zijn, één waar je alleen maar goede herinneringen aan over houdt later.

En Liesbeth?

Mee op bosklas gaan zat er ook dit jaar weer niet in! Om één of andere reden wordt haar klas daar steeds voor uitgesloten. We hebben er al meer dan één keer proberen over praten op school. Vruchteloos.

Nu heeft de huidige directeur ons weer beloofd dat hij onze vraag ter harte gaat nemen. Afwachten voor volgend schooljaar dus!

Maar eigenlijk gaat het in de klas wél goed met Liesbeth. Getuige daarvan deze tekst die uit een e-mail van haar juf komt:

Ik wil je gewoon eens een mailtje sturen om te stoefen over je dochter!

Wat een verandering! Zo volwassen dat ze  geworden is!

Echt! 

Zoals je wel weet, wou ze van mij niet te veel aannemen. Daarmee bedoel ik dat ze weigerde om bijvoorbeeld zelfstandig te eten.  Ze liet haar graag door mij dienen. 😜 ( Ik deed het ook wel met plezier, maar mijn doelstelling was/is dat ze zo zelfstandig mogelijk worden allemaal! )

Nu probeert ze nog wel maar als ze ziet dat ik niet meer toegeef, gaat ze gewoon zelf beginnen zonder “boos” te worden.

Echt fijn!

Ze is ook altijd blij als we elkaar s morgens tegenkomen. Mijn hart smelt dan! 

Helpen bij huishoudelijke taken . . . noem maar op, doet ze nu zo vlotjes.

Chantal als het goed gaat met Liesbeth vind ik dat het ook eens gezegd mag worden! 

Zo dit wou ik eventjes allemaal kwijt.

Ik wens jullie nog een leuke avond toe!

Groetjes,

Living puppets, Akabe en familie-dag

Begin september had ik beslist om voor mezelf een ‘therapie-pop’  (klikken om het filmpje te openen!) aan te schaffen, bruikbaar in mijn contacten met sommige kinderen met een beperking.

De kennismaking met Peter.

Zo’n pop is van het merk Living puppets. Een soort grote handpop die een enorme aantrekkingskracht uitoefent op mensen! De pop die ik gekozen had heet Peter. Meteen na de kennismaking van Liesbeth met Peter was duidelijk dat zij “verkocht” was!  De pop kan immers ook gebruikt worden om gebaren mee te maken! Eindelijk een ‘praatpop’ voor (dove) Liesbeth. Dus bestelden we voor haar een eigen Living puppet. Dat werd Lene, omwille van haar haarbos die heel donker is, net als bij Liesbeth zelf, en omdat haar laarsjes een beetje lijken op de voet-orthesen van Liesbeth.

Dacht je dat het verhaal daarmee was afgelopen? Neen hoor! Liesbeth wou absoluut een pop voor in de klas! Dus zorgden we voor Florian die nu in de klas van Liesbeth woont!

‘t Voorbije weekend was vrij druk voor Liesbeth!

Zaterdag ging ze, vergezeld door haar assistente en onze jongste pleegzoon, voor ‘t eerst naar Akabe Ronse. Sinds kort zijn daar ook +12-jarigen welkom, dus bekijken we of dat iets is voor Liesbeth! Ze kwam in elk geval blij-gezind terug thuis! Wie in de omgeving woont en meer info wil kan dat hier vinden:

Akabe Ronse gaat opnieuw van start op zaterdag 15 september. Onze activiteit vindt dan zoals altijd plaats in het jeugdhuis in de Grote Marijve te Ronse, van 14u tot 17u. Vanaf die zaterdag gaan we weer om de 2 weken verder op dezelfde locatie en tijdstip voor een namiddag vol plezier!
Traditiegetrouw trappen wij het nieuwe scoutsjaar af met huisbezoeken bij onze leden. We willen even laten weten dat we met plezier bereid zijn ook bij jullie langs te komen. Op die manier kunnen we kennismaken en al jullie vragen beantwoorden. We vermelden ook nog graag even dat we, dankzij een flinke toename van het aantal leiding, flexibel kunnen omgaan met onze leeftijdsgrens. Vorig jaar was het wat lastig om kinderen ouder dan 12 jaar toe te laten; dit jaar willen we graag individueel bekijken of iemand die buiten die bovengrens valt al dan niet zijn/haar gading zou vinden binnen onze werking. De vermeerdering van het aantal leiding zorgt er namelijk voor dat we onze groep eventueel kunnen opsplitsen volgens leeftijd.
We zijn ook steeds bereid om eventuele vragen te beantwoorden via een telefoontje.
Marie Van Driessche – Ellen Vanneste
Verantwoordelijken + leiding Akabe Ronse
0475 30 41 05 (Ellen)
0494 25 58 03 (Marie)

Voor zondag hadden we,  naar jaarlijkse gewoonte,  tickets gekocht voor de   “N-VA-familiedag”. We proberen dan om van die dag een échte familiedag te maken voor onze pleegjongens door ook hun tantes, nonkels, neefjes en nichtjes uit te nodigen.

Liesbeth is niet meer zo’n fan van snelle en hoge attracties. Toen ze klein was namen we haar wel vaak daarin mee maar het lijkt alsof de angst pas gekomen is toen ook haar besef van hoogte en snelheid groeide omdat haar visus heel veel verbeterde in de loop der jaren.

Maar genieten doet ze toch wel! Rondkijken naar de (vele) andere bezoekers van het park én af en toe een ontmoeting met één van de bekende tv-figuren.

Een beetje laat werd het wel want net als de heenreis verliep ook de terugreis niet altijd even vlot. Dus Liesbeth en de pleegbroers vertrokken de volgende ochtend met kleine oogjes naar school!

De eerste schoolweek

De eerste schoolweek is alweer bijna voorbij.

Traditioneel maakten we van het laatste weekend van de vakantie nog iets speciaals. Deze keer werd het een (zonnig) dagje Bobbejaanland.

Voor Liesbeth was het maandag een superfijne verrassing toen we haar ‘s morgens vertelden dat ze naar school mocht. Dat zijn zo de ‘voordelen’ van doof zijn, dat je geen gesprekken over nieuwe boekentassen en nieuwe juffen opvangt.

We hadden er niet eerder met haar over gepraat omdat we wel wisten dat ze dan zo ongeduldig ging zijn en niks haar nog zou kunnen afleiden. Geduld is nu eenmaal een deugd die Liesbeth helemaal niet bezit!

Marleen, de nieuwe ochtendassistent, maakte haar klaar voor school en gaf haar een stevig ontbijt. Daarna wacht ze samen met Liesbeth en onze jongste pleegzoon  tot de schoolbus arriveert. De eerste dag is dat steeds een beetje chaotisch. De schoolbus komt dan niet echt op het ‘gewone uur’ want er moet vaak een nieuwe route worden uitgestippeld omdat sommige leerlingen wegvallen en er ook weer nieuwe bijkomen.

Waar blijft die schoolbus nu?

Een kwartiertje wachten buiten op de stoep… en dan die blijdschap op het gezicht van Liesbeth toen de bus stopte om haar te laten opstappen!

Dat de eerste dag op school goed verlopen was merkten we niet alleen aan het briefje van de juf dat in haar boekentas zat, maar ook toen het bedtijd was voor Liesbeth.

Ze had helemaal geen zin in slapen, geloofde ons niet dat ze de volgende dag terug naar school zou mogen, en probeerde dan maar wakker te blijven om de controle over de situatie te houden. Dat werd dus een korte nacht!

Ondertussen is de eerste schoolweek al bijna voorbij en zit de routine er alweer een beetje in. Routine die heel belangrijk is voor Liesbeth (haar autisme)!

Bijna weer school.

Give us a break zorgde ook in de voorbije weken (tot 24 augustus) voor rust in huis door vakantieopvang aan te bieden van 9 tot 16.30u. Ook daar liep lang niet alles van een leien dakje met onze jongste pleegzoon. Gelukkig maar! Anders zouden de moeilijkheden die er thuis zijn wel door ons veroorzaakt lijken 🙂

Met Liesbeth waren er geen echte problemen daar, hoorden we. Behalve natuurlijk dat de begeleidsters al hun kennis van smog moesten bovenhalen (en soms gewoon wat creatief zijn met gebaren).

 

Thuis zorgt ‘Give us a break’ voor wat rust, wat uiteindelijk ook de bedoeling was van deze vakantieopvang (die nog steeds sponsors kan gebruiken want enkel daardoor kan die opvang worden aangeboden aan ouders met kinderen met een beperking!). Meestal wordt die ‘rust’ gebruikt om wat meer aandacht te kunnen geven aan de andere kinderen in het gezin en soms om zelf even op adem te komen.

Nu de vakantie bijna naar zijn eind loopt en de nieuwe boekentassen al klaar staan plannen we nog een ‘afsluiter’, een dagje Bobbejaanland.

 

Familie-uitstap met twee jarigen!

Onze pleegzoon, Wesly, werd vrijdag 26.

En onze dochter, Suzanne wordt op zondag 22.

We maken er dus een gezellig verjaardagsweekend van!

Vanmiddag thuis nog samen pizza gegeten en daarna vertrokken naar Bellewaerde. Ideaal zomerweertje! Zonnig, droog en niet té warm.

Met tickets die we kochten via  Karine van ‘Rap op stap’ konden we voor 18,50 euro per persoon het pretpark binnen! Bovendien was er vandaag heel wat extra te beleven én bleef het park open tot na 22 uur!

De hele dag door waren er optredens van Baba Yega en dat alleen al maakte de uitstap de moeite waard! Zeker voor Liesbeth die zelf maar enkele attracties ‘doet’ maar die geniet van ‘t rondkijken en ‘t samen op stap zijn.

Een hoop foto’s om jullie mee te laten genieten!

Tweede week zomeropvang Give us a break

Tweede week van de opvang voor Liesbeth en eerste week voor onze jongste na zijn zomerkamp in Koksijde.

Samen vertrekken ‘s morgens naar de opvang vinden ze allebei leuk. In ‘t zelfde groepje ingedeeld zijn iets minder! Dat zal dus volgende week niet meer ‘t geval zijn 🙂

Na de twee eerste weken van de vakantieopvang zijn er enkele van onze begeleidsters die (een dik verdiende!) vakantie nemen. Maar we hopen hen allemaal (Evy, Chloë, Joni, Marie-Laure en Ulrike) in een volgende schoolvakantie terug te zien!