Buierig weekend

Sinds Liesbeth PAB (Persoonlijk assistentie budget) heeft (januari 2006) zijn ook de binnen-blijf-weekends geen probleem meer.
In weekends zoals dit, waarin een wandeling haastig moet worden afgebroken omdat de hemelsluizen zich opeens openen en Liesbeth dus aangewezen is op spelen op het terras of in huis, amuseert ze zich met de hulp van haar assistente.

De woelbakken, gevuld met maïs, zijn nog steeds zo in trek dat we besloten hebben nog even te wachten voor we de maïs vervangen door iets anders.

met de brommer op het terras Haar brommertje zorgt telkens opnieuw voor een plezierig ritje in haar kamer of op het terras. Bij het sturen heeft ze nog wel vaak wat hulp nodig van Sarah (de assistente). Dat ze gas moet geven met haar voetpedaaltje, heeft ze nu wél al goed door.

met de poppenwagen Een bezoek aan de kringloop leverde weer eens een leuke vondst op. Deze keer een poppenwagentje, bestemd voor de klas van juffrouw Corinne, maar omdat het hier nu toch nog bij ons thuis moet staan wachten tot het nieuwe schooljaar begint, rijdt Liesbeth er het huis mee door. De pop mag mee, hoewel voor Liesbeth het duwen belangrijker is dan het vervoeren. En opnieuw is er dan Sarah die Liesbeth helpt stappen.

Slapen lukte de laatste nachten weer iets beter. Na één ochtend om vier uur en de volgende ochtend (of nacht?) om twee uur al klaarwakker te zijn en de rest van de nacht tussen papa en mama door te brengen in het grote bed, maar zonder dat één van deze drie nog een oog kan toedoen, sliep Liesbeth de laatste twee nachten toch weer wat langer. Als onze “levende wekker” pas tussen zes en zeven afloopt, zijn we al héél tevreden!

Meer dan 2500 bezoekers sinds eind februari!

Eind februari maakte Jonathan (oudste broer van Liesbeth) deze website. Sindsdien zet ik (mama van Liesbeth) er regelmatig stukjes op.
En vandaag geeft de statcounter aan dat er al meer dan 2500 bezoekjes aan www.handiklap.be werden gebracht.
Veel van deze mensen lieten een berichtje achter. Soms een vraag om meer informatie, soms een verjaardagsgroet of een aanmoediging.

spelen met plasticine Ondertussen is Handiklap ook als link te vinden op meerdere websites, wat natuurlijk ook de bekendheid vergroot.
Het doel dat ons van bij het begin voor ogen stond, was om andere ouders van gehandicapte kinderen een hart onder de riem te steken en door de foto’s van en verhalen over Liesbeth de integratie en inclusie (= niet uitsluiting) van gehandicapten te bevorderen. Bovendien wilden we graag onze ervaring met PAB en materialen delen met andere gehandicapten en hun omgeving.

Bedankt aan al onze lezers voor hun interesse en een hartelijke groet terug aan de vele mensen die een berichtje achterlieten!

Liesbeth aan het werk.

aan de vaat Vijf dagen per week komt Soraya, gezinshulp via Bond Moyson, enkele uurtjes bij ons. Liesbeth is gek op Soraya en wil haar voortdurend “helpen”.
Vroeger bestond dat “helpen” alleen uit “toekijken”. Nu trekt Liesbeth de wasmand naar zich toe, neemt er iets uit, schudt daar wat mee en gooit het dan in de richting van de (strijkende) Soraya.

aan de vaat 2 Of ze houdt Soraya gezelschap in de keuken en trekt zich dan recht uit haar stoeltje om mee “af te wassen”.
Daar gebruikt Liesbeth bij voorkeur zoveel mogelijk water en schuim bij. Af en toe gaat er natuurlijk eens iets mis. Vandaag is één koffietas gesneuveld en kreeg ik (moeke) een doornatte afwasvod naar me toegegooid. Maar alles bij elkaar is het een heel plezierige activiteit voor Liesbeth.

Na het “helpen” gaat Liesbeth dan vaak zelf in bad met de hulp van Soraya. Zo heeft ze meteen ook weer schone kleertjes aan, wat nodig is na haar “werk” waarbij ze zich nat en vuil maakt.

woelbakken Verder heeft Liesbeth vandaar uren gespeeld met de woelbakken. Die kent ze ook van in de kleuterklas. De man van haar juf heeft deze voor haar gemaakt en afhankelijk van het moment komen daar telkens andere materialen in terecht. Vandaag kreeg ze bijvoorbeeld een tiental kilo kippenmaïs en wat potjes en schaaltjes en een trechter ter beschikking. Daarmee heeft ze zo enthousiast gespeeld en potjes gevuld en weer leeggemaakt dat de hele vloer bezaaid lag met oranje-gele maïskorrels. Maar gelukkig is dat makkelijk weer op te ruimen.

Deze activiteiten zijn een welkome afwisseling, nu de zomer eind juli opeens lijkt te zijn overgegaan in herfst en elke wandeling moet worden afgebroken door een regenbui.

Ondertussen is Liesbeth al twee melktandjes kwijt en zijn de nieuwe tandjes al een beetje zichtbaar. Het eerste verloren melktandje hebben we nergens weergevonden. Hoogstwaarschijnlijk heeft ze die gewoon ingeslikt. Haar tweede tandje hebben we wel gevonden en dat wordt dus bewaard voor het nageslacht.

Een heerlijke vakantie !

We zijn net terug Liesbeth met PAB Sarah in de Ardennen van een heerlijke week vakantie in de Ardennen, zo’n 20 km van Dinant.
Via Euro-Relais boekten we een huis dat niet alleen groot genoeg was voor ons hele gezin (plus twee PAB-assistenten en een vriendinnetje van Suzanne uit de buurt), maar ook nog eens voldeed aan de eisen voor Liesbeth.
Want immers, Liesbeth die thuis zo geniet van het rondstappen in haar mini-walker, willen we ook tijdens de vakantie voldoende ruimte geven zodat ze zelf (binnenshuis) “op stap kan gaan”.
De living in het vakantiehuis Toen we een paar jaar geleden een vakantiehuis boekten in de Ardennen, moesten we er alleen voor zorgen dat er voldoende bedden voor ons gezin beschikbaar waren. Liesbethje zelf stelde toen nog geen bijzondere eisen.
Nu ze echter zo “mobiel” is geworden, moeten we er ook op letten dat er voldoende bewegingsruimte is in het leefgedeelte en dat er geen drempels zijn die een gevaar kunnen opleveren voor haar.
Bovendien heeft ze PAB sinds begin dit Het hele huidige gezin in de tuinen van Annevoie jaar, en was dit dus onze eerste vakantie mét assistenten. Sarah (onze full-time PAB) en Annelies waren allebei mee, zodat ze elkaar konden afwisselen en elk ook wat “vrije tijd” hadden.
Voor Andrew en mij was het onze eerste vakantie sinds vijf jaar zonder zelf permanent voor de zorg voor Liesbethje te moeten instaan! Leuk omdat we nu ook eens wat meer met de andere kinderen konden bezig zijn, én zelf tijd vonden om dagelijks een paar uur te lezen in een lekker relaxe stoel in de grote tuin die bij het vakantiehuis hoort!
Voor de grote kinderen was er een zwembad voorzien, voor Liesbethje namen we haar eigen kleine badje van thuis mee, zodat ze zich ook regelmatig wat kon verfrissen.
Zowel de accomodatie als de omgeving zijn zo goed meegevallen, dat we alvast terug boeken voor volgend jaar!
Wie zin heeft om meer foto’s van deze vakantie te bekijken kan die vinden op deze link: Fotoalbum

Liesbeth is 5 jaar!

Vandaag werd Liesbeth vijf jaar!

Vijf jaar!
Vijf jaar!
Dus taart en felicitaties en pakjes!
Al bij al een gezellige dag!

De eerste keer ook dat Liesbeth haar verjaardag thuis viert. Alle vorige verjaardagen vielen in onze gezinsvakanties in de Ardennen of aan zee.

Nu vertrekken we iets later op vakantie!
Maar daarover de volgende keer meer nieuws!

Kerk voor kinderen

Vorige zondag gingen we nog eens naar onze kerk. Bijna met z’n allen! Alleen Jonathan was er niet bij! Die zat op de Gentse Feesten (moet ook gebeuren!).
Onze kerk is een kleine protestantse gemeente (VPKB) in Geraardsbergen, met een vrouwelijke dominee (Saskia Ketelaar) als voorganger.
Suzanne en dominee Saskia Ketelaar Zoals in de meeste protestantse kerken is er bij ons echt ruimte voor de kinderen. Er wordt van hen niet verwacht dat ze een uur lang stil op hun stoel zitten. Als de kerkdienst zo’n tien minuutjes bezig is worden ze door de dominee gevraagd om bij haar vooraan te komen zitten en worden ze door vraaggesprekjes en leuke liedjes echt betrokken bij de kerkdienst. Na dat gesprekje mogen ze dan met een begeleider naar de koffiezaal gaan, waar ze op hun eigen manier de kerkdienst verder zetten. Meestal gebeurt dat met een knutselwerkje.
Liesbeth met assistente Cynthia in de kerkdienst Nu Liesbeth PAB-assistentie heeft gaat ze met de andere kinderen mee naar de “kinderkerk”. Maar ook al tijdens het eerste deel van de dienst mag ze gerust op de grond zitten spelen met de muziekinstrumentjes. Na afloop van de kerkdienst voor de volwassenen, verzamelen we dan weer en wordt er een beetje bijgepraat met frisdrank en koffie en koekjes.
Eén van de gespreksonderwerpen is steevast de grote vorderingen die Liesbeth heeft gemaakt. Van teer poppetje, volledig blind en motorisch onbekwaam een bewuste beweging te maken is ze nu al een flinke kleuter die zich heel bewust is van haar omgeving en geniet van spel en beweging en die trots al een pauw aan de handen van haar begeleider ronstapt.

Vakantie en zussen!

Iets meer dan een week geleden is de vakantie begonnen, en moest Liesbeth afscheid nemen van haar vriendjes in de Floreal.
Vooral afscheid nemen van juffrouw Corinne, bij wie ze bijna twee en een half jaar in de klas mocht zitten! In wiens klas ze veranderde van een peutertje die bij àlles hulp nodig had tot een stevige kleuter die toont dat ze weet wat ze wil. Die blij haar schoolvriendjes en haar juf herkent, die in de klas aangeeft aan welke tafel ze wil gaan zitten, die het zaaltje en de speelplaats overstapt in haar mini-walker. hangmat
Volgend schooljaar komt Liesbeth bij juffrouw Carine in de klas, bij de “grote kinderen”! En om alvast duidelijk zichtbaar een “grote kleuter” te worden, verloor Liesbeth haar eerste melktand!

vier zussen Tijdens die eerste week vakantie heeft Liesbeth zich nog niet verveeld! De zon was haast elke dag van de partij en wandelen en spelen in het zwembadje en de zandbak horen tot haar favoriete bezigheden. En bovendien zijn er in ons gezin twee nieuwe pleegzussen bijgekomen. Iréne en Cathy blijven voorlopig de hele grote vakantie en als ‘t goed klikt tussen iedereen in ons stilaan groeiend gezin (er zijn immers zeven kinderen nu!) blijven ze ook daarna hier wonen!

Nu ook zelf eten?

zelf eten met de lepel Zaterdag was onze vaste PAB, Sarah, hier als assistente voor Liesbeth. En haar geduld met Liesbeth werd duidelijk beloond!
Sarah let er op dat ze Liesbeth bij het eten van lepel-voeding telkens haar handje op de pols van Sarah doet leggen om zo de beweging met de lepel (van bordje naar mond) aan te leren.
Iets wat nu zijn vruchten afwerpt, want zoals te zien is op de foto slaagt Liesbeth er nu in om zelf enkele happen naar haar mond te brengen.
zelf eten met de lepel
‘t Gekke is dat ze niet wil proberen om een boterham zelf af te bijten. Ze brengt wel een stukje voorgesneden brood naar haar mond, maar de boterham vasthouden en een stuk afbijten wil ze absoluut niet!
Maar misschien dat dat ook nog wel lukt, nu ze er in slaagt om de lepel zelf te gebruiken!

Tuinfeest op school

Gisteren was ‘t echt wel een héél drukke dag!
Feest op school bij Liesbeth, én ’s avonds BBQ op school bij Suzanne!
Tieneke en Dieter Liesbeth zelf was al druk in de weer rond half twaalf! Dieter kwam bij haar op bezoek en ging in de namiddag mee naar het tuinfeest. Dieter is 30 jaar en kreeg een twaalftal jaar geleden een zwaar auto-ongeval. Na een lange tijd in coma is hij vrij goed hersteld. Hij kent ook Tieneke (zie één van de vorige blogs) waarmee hij samen in het dagcentrum De Beweging is.
Na een belegde-broodjes-maaltijd trokken we met z’n allen naar het tuinfeest, waar Tieneke en haar ouders zich ook bij ons voegden. Een leuk weerzien was dat!
Daar hadden de juffen voor verschillende spelletjes gezorgd. Pakjes vissen
Je kon er eendjes vissen waarmee je punten verdiende die je kon inruilen voor speelgoed, of als je liever meteen resultaat had kon je bij jufrouw Corinne pakjes vissen. Verder was er ook een familiespel voorzien waarin verschillende vaardigheden aan bod kwamen.
Soraya, Jeanette, Mireille en Dieter Ook Mireille en dochter Kim (vriendinnetje van Suzanne die tijdens ‘t voorbije schooljaar een spreekbeurt deed in haar klas over Liesbeth) waren ook van de partij. En tot grote blijdschap van Liesbeth kwam ook Soraya (zie eerdere blogs) en haar mama er aan!
Kleuterdiploma 2005-2006 Na heel wat verfrissende drankjes en ijsjes (want de school had duidelijk mooi weer besteld!) kregen de kleuters hun diploma van dit schooljaar door de juffen overhandigd.
Daarna was het tijd om met Liesbethje naar huis te gaan voor verzorging en medicatie, een boterhammetje en …pyama. Ze had duidelijk genoten van haar feest en sliep als een roos deze nacht.

Liesbeth en papa

Liesbeth en haar papa hebben een héél speciale band.
Papa is eigenlijk Liesbeth’s knuffelbeer.
Toen ze nog kleiner was volstond het om Liesbethje rustig te maken dat ze op papa’s lichaam kon leunen. Uren deed ze dat! Daarna begon ze boekjes te kijken met papa. Een tiental boekjes werden dan doorbladerd en bevoeld, en als die allemaal klaar waren begonnen ze gewoon weer opnieuw!
papa en Liesbeth Papa, die als zelfstandig vertaler werkt en op het bovenverdiep zijn kantoor heeft, komt soms even naar beneden om een tas koffie te halen. Al is Liesbeth op dat moment eigenlijk geconcentreerd bezig met therapie of met een spelletje, ze laat onmiddellijk alles vallen en wil bij papa zodra ze hem ziet! Waardoor we soms zelfs truukjes moeten toepassen om te zorgen dat ze niet doorheeft dat papa in de buurt is. ‘t Is immers niet zo plezierig voor degene die haar dan weer een hele poos moet troosten als papa weer de trap op gaat en Liesbeth wenend protesteert omdat “ze in de steek gelaten wordt”.
Waar Liesbeth erg van geniet is de diepe brom die papa met zijn stembanden produceert. Een geluid waarvan ze duidelijk geniet, ondanks haar doofheid. Misschien door de trillingen die het veroorzaakt?
En dan is er natuurlijk ook nog papa’s baard! Zo leuk om aan te voelen dat ze daar vaak héél lang mee bezig is! Een reden om die baard te laten staan, hoewel de andere kinderen en ik dat maar een prikkerige bedoening vinden!