Handiklap

Liesbeth gaat langzaam vooruit. Haar sta-toestel gebruiken lukt alweer.
Met de K-walker een paar pasjes maken ook.
Tussendoor heeft ze wel nog veel pijn. Soms ook ‘s nachts. Krampen?
Op de grond zitten en zich al schuivend of kruipend verplaatsen is nog zeer moeilijk. Ook zitten in één van haar kinderstoeltjes lukt nog niet, want veroorzaakt veel pijn.

Maar aangezien de Sint een tv bracht voor Liesbeth die ze vanuit haar bed kan bekijken verveelt ze zich niet echt!
Ze gebruikt die tv vaak als “achtergrondbeeld”. Er moet een film spelen (dvd) terwijl zij bijvoorbeeld bezig is met haar poppen of knutselt. Zodra de film stopt geeft ze aan dat er een andere moet spelen. Toch is ze ondertussen met iets anders bezig.
Om te gaan slapen is die tv wel een leuke oplossing! Ze kan nu immers vanuit haar bed nog een poosje tv kijken. We moeten wel opletten dat de film die in de dvdspeler zit niet al na een kwartiertje is afgelopen! Want dan gebruikt ze haar stem als alarm!
Sinterklaas kwam bij ons een beetje vroeger dan bij de meeste gezinnen. Hij kwam op bezoek met twee van zijn Pieten om de cadeautjes uit te delen en dat was vooral voor de drie jongste hier een echt feest!

Tijdens de voorbije weken werden er ook twee sportnamiddagen georganiseerd in ‘t Rosco (de sporthal van Ronse) voor mensen met een handicap. Ondanks haar huidige fysieke toestand heeft Liesbeth daar van genoten! Net als Wesly en de kleine broertjes trouwens! Wesly probeert daar met veel plezier de klimmuur uit en doet dat prima. En zelfs de kleintjes waagden zich al een beetje op de klimmuur.
Voor Liesbeth waren de verschillende balspelen een leuke uitdaging! Samen met haar vriendinnen Emilie en Charlotte kon ze zich daar prima mee uitleven.
En voor ons en de andere ouders is ‘t ook best leuk om bij te praten in ‘t cafetaria terwijl we zeker zijn dat er voor onze kinderen goed gezorgd wordt!

Nu nog een tweetal weken examenstress (Suzanne) en dan beginnen we aan de kerstversiering.

Al héél lang geleden sinds er een stukje op deze blog verscheen.
Schandalig eigenlijk, ten opzichte van de vele lezers 🙂
Van meerdere mensen kwamen er dan ook al telefoontjes, berichtjes en e-mailtjes om te vragen hoe ‘t hier loopt.
Hoog tijd dus om toch eens tijd te maken voor een blogstukje!

Liesbeth is nu weer langzaam aan zichzelf aan ‘t worden.
Volgens de dokters in Gent is de operatie prima geslaagd.
Een tiental dagen geleden mochten we het gips laten verwijderen.
We hadden verwacht dat dat voor Liesbeth een enorme opluchting zou zijn, maar het omgekeerde was waar!
Zonder gips bleek ze heel veel pijn te hebben.
Zelfs nu nog trekt ze een grimas bij bepaalde aanrakingen of verplaatsingen.
Haar knietjes buigen lukte al helemaal niet, waardoor het nog dagen geduurd heeft voor ze weer even in haar gewone rolstoel kon zitten.
Nu lukt dat wel al, dus kan ze alweer een wandelingetje maken in de buurt.
Steunen op haar beentjes mag ze pas vanaf volgende week. Pas dan kan de echte revalidatie beginnen en zullen we haar weer vertrouwen moeten leren krijgen om rechtop te staan, te stappen (met hulp of k-walker), enz.
In de jacuzzi zitten lukte alweer toen ze enkele dagen gipsvrij was. Maar wel zonder de kleine broertjes want die zijn een beetje te wild en duwen tegen of zitten op haar benen kan ze nog niet aan. De jacuzzi wordt dus tijdelijk beurtelings gebruikt door Liesbeth met assistent en de broertjes met Wesly.

In deze periode van ziekenhuis en herstel thuis en nu met de revalidatie in ‘t vooruitzicht bleek nogmaals dat betrouwbare assistenten van heel groot belang zijn voor Liesbeth en ook voor de rest van ons gezin. Want als mama de assistent die niet is komen opdagen moet vervangen, wie speelt dan met de kleintjes of maakt wat lekkers te eten of doet de boodschappen? En ook onze grote pubers hebben nog nood aan aandacht en tijd!
Een kloon van assistente Bouchra maken zou de beste oplossing zijn, maar daar zijn we nog niet in geslaagd. Dus hebben we in heel korte tijd enkele assistenten gehad hier waarbij al zeer vlug bleek dat ze er bijna even vaak niet waren als wel. Vanaf deze week werkt Tatianna hier terug. Ze is hier vroeger al eens gestart maar is toen door omstandigheden moeten stoppen. Hopen maar dat deze keer de assistentie voor een langere periode verzekerd is!

Een tiental dagen geleden vertrok Liesbeth naar het pas officieel geopende kinderziekenhuis prinses Elisabeth om de volgende dag aan beide heupen te worden geopereerd.

Overdag kreeg ze telkens ‘t gezelschap van één van haar assistenten en ‘s nacht was papa de “inslapende ouder”, want van mij werd verwacht om ‘t hier thuis rond te laten draaien. Onze twee kleintjes zijn er nog niet aan toe om hier een aantal uren zonder “moeke Chantal” te zijn. En ook vanop afstand kon ik mijn deel van de zorg voor Liesbeth doen door lekkere hapjes mee te geven, telkens voor schone slaapkleedjes te zorgen (want pyama’s zijn nu een tijdlang onbruikbaar), voor speelgoed te zorgen dat hanteerbaar is in haar liggende positie, enz.
Liesbethje kreeg ook bezoek van Charlotte en familie, van haar meter en van Kitty en genoot daar duidelijk van!

Eén week na de opname in ‘t ziekenhuis (en dus de zesde dag na de operatie) mochten we haar alweer afhalen. Dat vergde enige aanpassing van ons busje! Een matras op de bank achter de bestuurder waarop Liesbeth dan in gestrekte positie, benen wijd open en in ‘t gips, kon vervoerd worden.

Hier thuis ligt ze in haar bed en heeft ze altijd iemand bij zich. Ook de therapie (logo en kiné) is alweer opgestart en ze is duidelijk blij met die afleiding. De eigenlijke verzorging (wassen wondverzorging, enz) wordt gedaan door de thuisverpleging. Bijna buren zijn dat, die thuisverplegers. We hebben elkaar om één of andere reden nooit eerder echt ontmoet maar nu wordt Liesbethje in elk geval prima verzorgd!
Liesbeth vraagt ook regelmatig om haar hond (Chanelle) of de kleine broertjes bij haar te brengen. Echt spelen kan ze natuurlijk niet, maar ze vindt het fijn om hen te zien en elke afleiding is welkom.

Dinsdag gaan we op controle naar het prinses Elisabeth-ziekenhuis. Benieuwd wat ze daar gaan zeggen!

Sinds de tweede helft van augustus zijn onze kleine pleegzoontjes officieel bij ons komen wonen. Tot grote vreugde van Liesbeth!
Zij wil nu zelfs niet meer in haar geliefde jacuzzi zonder de kleintjes! Gelukkig zijn die al even gek op het bubbelende water als Liesbeth zelf!
Ook Charlotte, Liesbeth’s vriendin, komt graag mee bubbelen.
Ondanks de regelmatig terugkerende regendagen in de tweede helft van augustus, probeerden we toch wat leuke momenten voor de kinderen in te lassen. Zo genoten Liesbeth en de kleine broertjes erg van een tweede bezoek aan Malterpark, van enkele speelnamiddagen in Jojoland (een overdekte speeltuin in Ronse), van marktbezoekjes, enz.

Nu het weer school is (en de zon zich vaker laat zien!) zien we ook dat die regelmaat hen alledrie deugd doet. Voor Liesbeth was 1 september een blij weerzien met haar klasje en juf, voor de twee broertjes een grote stap naar hun nieuwe school.

Veel tijd schiet er voor mij dezer dagen niet echt over. De manden met de vuile was zijn veel sneller gevuld dan die met de propere was! En ondertussen zochten we ook naar een goede vervangster (Salima) voor de nog steeds in ziekenverlof zijnde vaste assistente. Voor Liesbeth is het echt wel nodig om assistenten te hebben waar ze voor 100 procent op kan rekenen. Zeker nu ze in de loop van de volgende week naar het ziekenhuis gaat voor een heup-operatie.
Na een (liefst zo kort mogelijk!) ziekenhuisverblijf volgen nog zware weken met gips. Daardoor zal ze enkel liggend kunnen worden vervoerd. Ook zich verplaatsen met haar rolstoel of met haar looprekje is dan voor langere tijd onmogelijk.
We hebben alvast een tablet voorzien waarop ze desnoods ook bijna liggend (en met de hulp van haar assistent) wat spelletjes kan spelen of wat fotoreeksen bekijken.

Ondertussen is grote zus Suzanne gestart in een nieuwe school en een nieuwe richting. Ze volgt nu Hotel in Stella Matutina en natuurlijk hoop ik stilletjes dat ze ons over een paar jaar af en toe eens zal verwennen met een lekkere maaltijd!

Wesly is met veel nieuwsgierigheid opnieuw naar Buso De Einder gegaan, waar ze dit schooljaar ook beginnen met het aanleren van begeleid vrijwilligerswerk, iets dat hem stukken beter zal liggen dan de arbeidstraining ter voorbereiding van werken in een beschermde werkplaats.

Onze oudste zoon Jonathan kreeg het gezelschap van een mooie poes, een ragdoll, in zijn huis in Temse. De poes werd “Winter” gedoopt en ze voelt zich nu, na enkele weken, al goed thuis bij haar nieuwe baasje.

Na een zomervakantie die overschaduwd werd door assistentieperikelen (telkens nieuwe studenten vinden als je een verlenging van ziekteattest van een vaste assistent binnenkrijgt is niet makkelijk!) maar waarin we gelukkig ook ondervonden dat we op enkele van onze student-assistenten écht konden rekenen, zijn we haast blij dat september begonnen is! Natuurlijk zien we er tegenop dat Liesbeth een hele poos “gevangen” zal zitten in een gips maar hopelijk zorgt die operatie er ook voor dat ze nadien weer wat meer dagelijks comfort ervaart.

Nog twee weken vakantie voor de boeg. Hopelijk wat droger en zonniger dan wat we tot nu toe kregen!
De week die we in de provincie Luxemburg doorbrachten met het hele gezin viel eigenlijk nog best mee. Ook wel af en toe een bui, maar toch ook opklaringen genoeg om elke dag een uitstap te kunnen doen.

De dag van ‘t vertrek verliep nogal hectisch. Een paar uur van tevoren belde ik naar de studente die als tweede assistente voor Liesbeth zou meegaan. Blijkt dat die haar mama had wijsgemaakt dat ze al van de vorige dag bij ons was en eigenlijk helemaal niet zinnens was om voor ons vertrek hier op te dagen! Ze wou wel eventueel een dag later met haar studentenjob beginnen! 🙂
Nu ja, ons vertrouwen was al totaal weg, dus zijn we maar vertrokken zonder haar!

Onze pleegzoon Wesly nam met plezier de uren assistentie over! En samen met Kitty, een student-assistente die al vaker met ons meeging, lukte dat heel goed! Kitty maakte een videootje met een boel foto’s, zodat je kan zien hoe Liesbeth de zomervakantie doorbracht.
Ondanks het dus nogal stresserende vertrek, werd het een leuke vakantie. Liesbeth speelde op vakantie veel met een speelgoedwasmachientje en strijkijzertje wat ons er toe heeft aangezet om haar, weer thuis, een keukentje te kopen.

Er bereiken ons alarmerende berichten van één van de vaste assistenten die begin juli werd geopereerd. Zij liet ons al weten dat ze denkt het werk nog niet te kunnen hervatten in september! Dat wordt dus weer zoeken naar oplossingen!

Volgende week woensdag mogen we de twee kleintjes ophalen om hier dan “definitief” te wonen. Dat wordt dus nog wel even aanpassen! Maar we kijken er naar uit.

De 10de verjaardag van Liesbeth begon traditioneel met het openen van de vele cadeautjes. In ‘t bijzijn van de logopediste, Sofie, was dat meteen een kans om weer een paar gebaren aan te leren!

De hele voormiddag zagen we geen druppel regen.
Het zag er dus goed uit voor ons uitstapje naar Malterpark!

Voor de kleintjes die hier net hun eerste overnachting achter de rug hadden, was de uitstap naar het dierenpark een mooie afsluiter van hun tweedaagse logeerpartij.

We vertrokken dus blijgezind direct na de middagmaaltijd richting Heusden. Na een kilometer of vijftien (net voorbij Oudenaarde) werd de lucht donkergrijs en begonnen de eerste druppels te vallen. Hoe dichter we bij Malterpark kwamen, hoe natter het werd!

Op de parking zagen we de andere mensen die we hadden uitgenodigd voor het feestje van Liesbeth. Er werd even snel overlegd wat we zouden doen. Binnengaan in het park en hopen dat de bui snel zou overwaaien? Gezien het alsmaar drassiger werd op het stukje grasland dat als parking wordt gebruikt en de regen met bakken begon te vallen, besloten we rechtsomkeer te maken naar Jojoland in Ronse. De binnenspeeltuin is immers een prachtig alternatief voor regendagen.
Tijdens de rit van Heusden naar Ronse kregen we af en toe het gevoel dat we van de baan zouden spoelen. Op sommige plaatsen bleef het water gewoon staan! Maar hoe dichter we bij Ronse kwamen hoe droger het werd!

In Jojoland konden we met de uitbaters afspreken dat er een lange tafel werd klaargezet voor ons groepje van 18 volwassenen en kinderen. Met pannenkoeken en frisdrankjes en snoepjes en vooral met de vele springkastelen werd het dus toch nog een leuk feestje voor Liesbeth, waar ook de kleintjes en haar vriendinnen Emilie en Charlotte van konden genieten. Jojoland is zo ingericht dat je met een rolstoel makkelijk tussen al de verschillende trampolines en springkastelen kan rijden met een rolstoel. Dat gaf dus aan Emilie de gelegenheid om alles goed te kunnen zien en mee te genieten van het gewoel. En Liesbeth en Charlotte konden met de hulp van hun assistenten zowel op de springkastelen als op de trampolines. Als ze daarop zitten of liggen kan de assistent immers voor de nodige beweging zorgen!

Onze kaartjes voor Malterpark hebben we dus nog steeds en zodra de gelegenheid zich voordoet en het weer een beetje meewerkt zullen we daar dus zeker nog gebruik van maken!

De vakantie is alweer een paar weken bezig en behalve de eerste week kregen we nog maar weinig echt zomerweer te zien.
Toch geniet Liesbeth wel van haar dagen met uitjes telkens als het weer het toelaat!

Wonderlijk is ook dat we tijdens de vorige vakanties bijna dagelijks opnieuw moesten uitleggen dat ze niet naar school ging. Deze keer heeft ze blijkbaar goed begrepen dat de vakantie er aan kwam en wat dat betekent, want ze vraagt ‘s morgens nooit om naar school te gaan!

In de eerste week van de vakantie had ze al meteen een feestje. Charlotte was immers jarig (21!) en daar was Liesbeth ook van de partij.

In de tweede week van de vakantie namen we Liesbeth mee naar het speelhuisje in Ronse om daar op een ongedwongen manier kennis te maken met haar twee toekomstige pleegbroertjes.

Deze week werd de kennismaking verdergezet door een gezamelijk jacuzzi-uurtje. Ook dat bleek een feest, niet alleen voor Liesbeth zelf maar voor de drie kinderen!

Voor Liesbeth best een hele verandering, zo’n kleintjes er bij! We zijn alvast benieuwd in welke mate ze haar rol van grote zus zal opnemen! We zullen dat al snel merken als over een paar weken de kleintjes hier wonen. Hun kamer staat in elk geval al klaar!

En groot wordt ze! Woensdag aanstaande vieren we haar tiende verjaardag!
We gaan dat doen met een uitstapje naar familiepark Malter. Hopelijk zit het weer een beetje mee!

De laatste dagen van dit schooljaar worden erg leuk ingevuld voor Liesbeth.
Zo zijn ze tijdens de voorbije week met de klas naar een boerderij geweest.

Twee jaar geleden stond dat ook op het programma, maar toen had Liesbeth al meteen een ongelukje bij aankomst op de boerderij. Ze viel toen met haar rolstoel voorover en dat leverde haar een paar kwetsuren op waardoor ze snel naar de spoed toe moest.

Deze keer verliep de uitstap vlot en de foto’s die door haar assistent werden gemaakt getuigen van het plezier dat Liesbeth had!

Wanneer ze in de buurt kan zijn van dieren voelt ze zich duidelijk goed. Jammer dat er geen plaats is in ons stadstuintje voor een koe of een paard!

Voor haar klasje en nog één andere klas werd vrijdag ook een barbecue georganiseerd. Liesbeth schijnt ook daarvan erg te hebben genoten en heeft haar buikje gevuld met chipolata!

Zowel de eetkeuken als de kookkeuken kregen ondertussen een nieuw kleurtje waardoor het er opeens veel lichter lijkt.
Dat valt nog meer op nu de lucht vaak somber is.
We hebben alvast plannen om ook de salon binnenkort eens aan te pakken!
Suzanne, volop in de examens, heeft de eetkeuken bevorderd tot studeerplaatsje.

Liesbeth oefende op school bijna elke dag voor het schoolfeest en zaterdag was het dan eindelijk de grote dag.

Voor Liesbeth naar de klas moest gaan om zich daar met de hulp van Bouchra te gaan omkleden voor het optreden, was er nog even tijd om de Vlaamse kermis (of heeft dat een andere naam als ‘t over de taalgrens wordt ingericht?) te bezoeken. Vooral eendjes vangen vond Liesbeth erg leuk!

Tussen het publiek in de feestzaal van de school zaten niet alleen haar papa en ik, maar ook de gezinnen van de beide vaste assistenten Bouchra en Devote, weekendassistente Maryam en haar zus Serine en Charlotte met haar mama en oma.

We maakten al voor het derde jaar op rij het schoolfeest mee en elke keer opnieuw is het spektakel even verzorgd! Deze keer was het thema: Un autre monde.
Een goed gekozen titel voor het schoolfeest in een school waarin ànders zijn màg!

Wel jammer dat het weer niet echt meewilde! Af en toe viel er wat regen en dat maakte buiten zitten (en spelen!) niet echt makkelijk na het optreden!
Liesbeth zelf had “een moeilijke dag”. Ze was doodmoe en dat was duidelijk het gevolg van de stress die voor haar gepaard ging met het optreden in de grote zaal!

De kookkeuken is zo goed als afgewerkt. Volgende maand wordt er wel nog een verkeerd geleverde kast vervangen, en hopen we ook de raambekleding te hebben, maar in elk geval staan de kasten er en werden de muren opgeknapt met vliespapier en verf.
Voor Liesbeth is ‘t in orde! Haar vingertje draait een cirkeltje op de lippen (het gebaar voor “rood”) en meteen volgt een duim omhoog!
Nu pakken we de eetkeuken aan!

Liesbeth zit nu al een paar weken met een hoestje. Volgens de vervangdokter (onze huisdokter is ziek) is er niet direct iets ernstigs aan de hand dus proberen we nog even verder te behandelen met hoestsiroop en slijmverdunner.
Naar school gaan doet ze wel, en eten meestal ook. Eigenlijk heeft zoiets maar weinig invloed op haar humeur.
Ze speelt en lacht en gebaart. Gisteren was Kitty hier om haar te assisteren.
Een dag vol afwisseling. Een wandeling naar ‘t speelpark in de voormiddag, en later op de dag een verkleedspel en een uurtje bubbelen in de jacuzzi.

En straks weer samen met Bouchra naar school, waar ze al volop bezig zijn met de voorbereiding van het schoolfeest (18 juni).