Handiklap

Alweer een schooljaar dat voorbij gevlogen is!
Voor één van de zomerassistenten van Liesbethje (Marleen Schoenmaeckers) is dit meteen ook haar laatste jaar als studente geweest. Haar eindwerk kan U terugvinden bij de “downloads” onder “overige”. Zeker ‘t lezen waard voor wie nog niet overtuigd is van het nut van PAB voor mensen met een verstandelijke handicap.
Veel succes, Marleen!

Voor ieder die sporadisch met Liesbethje of andere dove mensen in contact komt en zin heeft om iets nuttigs te leren, deze tip:
gebarenwoordenboek

Tijd voor een update!

Tijdens de voorbije twee weken is er heel wat gebeurd.

We genoten van de namiddag in het dagcentrum De Beweging in Bottelare en de daar aangekochte plantjes staan al flink te bloeien in de terraspotten.
In Bottelare kwamen we de meeste mensen van onze EEP-groep
tegen (allemaal daar op uitnodiging van Dieter!) en natuurlijk ook Tieneke, die vandaag ook bij ons op bezoek kwam samen met haar PAB-assistent Geert en onmiddellijk verliefd werd op onze jonge poesjes. En Liesbeth? Zij genoot in Bottelare maar ook vandaag thuis van het gezelschap van Tieneke, want voor haar brengt het contact met andere personen met een handicap telkens een gevoel van herkenning teweeg.

Na het bezoek aan de Reva-beurs in Gent-Expo, waar Liesbethje in de stand van Modem een touchscreen uitprobeerde, hebben we er onmiddellijk één besteld. Haar PowerPoints bedienen werd hierdoor nog eenvoudiger. Ze beschikt nu ook over haar eigen computerhoekje in de living, net als haar oudere broers en zussen, en haar mama natuurlijk.

Tijdens ons bezoek aan Modem leerde Wim mij meteen hoe ik via het PowerPoint-systeem ook eenvoudige spelletjes (oefeningen) kan maken voor Liesbeth die haar kunnen voorbereiden op het werken met een Tellus-computer en Mind Express. Ondertussen zijn er al enkele van die spelletjes klaar en voor de geïnteresseerden staan die vanaf maandag ook op deze website. Je kan ze vinden onder navigatiemogelijkheid: download.

Ondertussen hebben we een tweede touchscreen aangekocht, om te vermijden dat we telkens een hele verhuis moeten meenemen naar school. We vonden een firma die alle computermateriaal tweedehands maar technisch in orde verkoopt aan een eerlijke prijs. De gegevens daarvan staan bij de links onder “materialen”.

Omdat Liesbeth sinds kort er in slaagt zichzelf, zonder hulp, met
haar manuele rolstoel op de drempelhelling van onze zithoek naar de eetkeuken te rijden, hebben we aan Marc, de papa van Soraya, gevraagd om ook de helling in de living aan te passen (minder steil te maken). Meteen werd ook een helling gemaakt om van de speelplaats de school binnen te rijden. Op deze hellingen zijn er rubber tapijtjes vastgemaakt, waardoor het afglijden wordt beperkt en ook de snelheid bij de afdaling enigszins onder controle te houden is.

Ja, ‘t leven staat hier niet stil. Letterlijk soms, nu er naast onze twee honden en onze twee volwassen poezen ook nog vier kleine katjes in huis rondhuppelen. Voor drie daarvan hopen we een goed adoptiegezin te vinden (klik in de navigatiekolom maar eens op Zoekertjes) en ééntje, Astrid gedoopt, blijft bij ons.

‘t Voorbije weekend stond echt in het teken van de REVA-beurs.
Donderdag met de EEP-groep en vrijdag nog eens met Andrew en Liesbeth (mét assistente) en onze Jonathan. We hadden immers als doel om eens te gaan zoeken welke mogelijkheden er voor Liesbeth zijn op de pc.
Eind van de volgende week gaan we naar Modem om daar advies te vragen. Zij zijn immers op de hoogte van alle aangepaste computers en programma’s.
Maar ondertussen is Liesbethje al flink aan ‘t oefenen op het deze week aangekochte touch-screen.
We willen immers bekijken of ze daar mee overweg kan voor we eventueel een aangepaste pc (Tellus of aanverwanten) vragen via de Bijzondere Bijstandscommissie van het Vlafo.
Zo’n pc zou kunnen worden vastgemaakt aan haar rolstoel en zou, mits veel oefenen, haar “stem” kunnen worden. Je kan op die pc’s immers een goed communicatieprogramma zetten waardoor Liesbeth meer mogelijkheden zou krijgen om zich te uiten.
Dit heerlijk lange weekend gaan we genieten van wat rust en van ‘t zonnetje. Want door de drukke kalender in de voorbije weken was daar nog maar weinig tijd voor.
Voor ‘t volgend weekend staat de Open Deur Dag in Bottelare ( de Beweging, Sint-Annastraat 9) op het programma. Een aanrader voor elk van jullie want de ideale gelegenheid om eens in een dagcentrum voor volwassen mensen met NAH rond te kijken en meteen je tuinplantjes aan te kopen die ze daar eigenhandig hebben gekweekt.

Na een deugddoende week bij onze buren in Wallonië waren we net op tijd weer thuis om paaseitjes te rapen.

Tijdens de week vakantie in Blier (Erezée) was de zon bijna
steeds van de partij. We konden dus met z’n allen genieten van de mooie omgeving.
Sommige uitstappen (de grotten van Hotton) waren voor Liesbethje niet haalbaar, maar dan deed zij in die uurtjes een wandeling met één van haar assistenten en gingen ze met tante Julia (die met ons mee op vakantie was) een ijsje eten in de speeltuin.

Liesbeth genoot van de andere omgeving en sliep in haar bedje in de Ardennen al net zoals thuis. Al even vroeg op dus.
Niet altijd even plezierig als er een bende uitgelaten grote broers en zussen en assistenten ’s avonds uitgelaten rondloopt, dat wij, de ouders, tegen de avonduurtjes eigenlijk al naar rust verlangden want alweer in de héél vroege ochtend wakker waren om met Liesbeth te spelen.

Vandaag, thuis, paaseitjes en cadeautjes geraapt op het grasveldje tegenover ons huis. Liesbeth leek nog ‘t meest blij te zijn met haar nieuwe kleertjes die ze al meteen wou aantrekken.
Tijdens de week vakantie is ook onze poes bevallen (een vierling!).
‘t Lijken schatjes! Eéntje mag er blijven, en voor de andere drie vinden we vast wel een goede thuis!

Broer Jonathan, die niet mee ging naar de Ardennen, verraste me met een zelfgeschreven foto-knip-programma waardoor ik makkelijker puzzeltjes zal kunnen inlassen in de PowerPoints voor Liesbeth.
Dus volgende week proberen we dat uit!

Aan alle lezers van Handiklap (vorige maand zelfs 803!) wensen we een gezellig Paasweekend!

De eerste vijf Power Points voor Liesbeth zijn klaar!
Wat een werk om mooie (en duidelijke) foto’s te vinden bij de thema’s van de klas.
Zeker als je uit de generatie stamt die nog computerloos is opgegroeid en als je zelf in je studententijd geen pc hebt aangeraakt!
Maar ‘t is gelukt! Geluidjes zijn toegevoegd en soms ook leuke animaties.

De voorbij week heeft Liesbeth genoten op school van de Kip-PP. En vanaf morgen is het klas-thema “Pasen”, dus kan ze weer naar hartelust klikken met de (grote) éénfunctieknop. Ondertussen is ook de trackball Bigtrack al aangekomen en kan ze via de linkermuisknop ook al klikken. De cursor leren besturen wordt hoogstwaarschijnlijk een project van lange duur, maar we hopen dat het haar stillaan toch zal lukken!

Verder slaagt ze er nu ook in om de het hellend vlak tussen onze living en de keuken te overbruggen met haar manuele rolstoel. Een hele prestatie want daarvoor moest ze eerst doorhebben dat ze één wiel moet vasthouden terwijl ze haar andere handje verplaatst op de wielbeugel. Immers, de wielen van een kinderrolstoel zijn niet zo heel groot, en in één zwaai geraakt ze niet over de helling.

Haar buggy is ook weer hersteld. Een paar weken geleden is één van de metalen stukken gebroken en dus was hij “buiten dienst”. Dank zij de kundige handen van een praktijkleraar in het KA van Oudenaarde is hij nu weer bruikbaar en kan hij vrijdag met ons mee naar de Ardennen. In datzelfde KA is er open-deurdag op 6 mei en voor leerlingen richting verzorging: je kan er in het zevende jaar een inclusie-stage doen (bij Liesbeth of bij één van de andere inclusiekindjes).

Als andere ouders of leerkrachten van kinderen met een mentale of motorische handicap ook met power points willen werken, kunnen ze ons contacteren. Kijk daarvoor even bij de link Materiaal.

Met een papa die de hele dag achter zijn pc zit om zijn vertaalwerk te doen, een oudste broer die informatica studeerde (en zich nu nog verder specialiseert), de tiener-broers en zussen die verzot zijn op mailen en chatten en een mama die zich met Handiklap en alle mogelijke opzoekwerk op internet bezighoudt, kon Liesbeth niet meer achterblijven!

Zondag haalden we dan ook de één-functie-toets van onder het stof (een paar jaar geleden aangekocht maar toen zeer weinig gebruikt omdat Liesbeth er nog niet aan toe was) en gooiden een hoop leuke foto’s en tekeningen op een Power Point om eens te kijken wat Liesbeth er mee zou doen. Twee uur aan één stuk zat ze te klikken!

Daaruit groeide dan het idee om Power Points te maken rond de thema’s die in de klas worden gebruikt.
Zo werken ze in de Floreal deze week rond de “kipppenfamilie”.
Dus zochten we via Google en “grote afbeeldingen” naar mooie en duidelijke foto’s van kippen hanen, kuikens en eieren en maakten daarmee een leuke diareeks.

Maandagochtend was het dan zover. De nieuwe laptop van mama werd mee naar de klas van Liesbeth genomen en samen met haar één-functie-toets (een soort van grote ronde muis waar je alleen maar mee kan klikken) naast de gewone klascomputer gezet en Liesbeth kon aan de slag, tot groot enthousiasme van juffrouw Carine. Tijdens het uurtje woordenschat-uitbreiding waarmee de kleuters meestal hun dag beginnen kan Liesbeth nu zelf ontdekken via haar pc over welk thema ze die week leren. Ondertussen leert ook mama bij (dank zij Jonathan) en krijgt Liesbeth morgen bij elke foto van een haan een echt hanegekraai te horen, waardoor ze makkelijker haar CI-toestelletje zal willen dragen om aan de pc te werken.

Volgende week komt er dan weer een nieuw thema (Pasen natuurlijk!) en dus ook een nieuwe Power Point.

Op termijn willen we een bibliotheekje aanleggen van Power Points rond verschillende thema’s en die via Handiklap aanbieden voor andere inclusie-projecten.

Liesbethje heeft sinds vorige week een krijtbord in de klas. We hebben ‘t zelf gemaakt hier thuis, met vereende krachten.
‘t Is breed genoeg om er samen met een klasgenootje aan te werken en de achterkant is verhoogd, zodat het een schuin blad vormt. Dat maakt het immers voor Liesbeth makkelijker om een goede houding aan te nemen. Door haar visusprobleem is ze snel geneigd om haar gezicht naar het voorwerp (het bord in dit geval) toe te brengen, waardoor ze helemaal in elkaar gedoken gaat zitten. Als het bord een hellend vlak is gaat ze zich rechter houden.
Het bord, in elkaar geknutseld met restmateriaal dat we hier nog staan hadden en voorzien van bordfolie (Blokker), laat Liesbeth nu toe om met dikke krijtjes (stoepkrijt) te experimenteren.

Behalve “werken” leert Liesbeth ook socialer worden in de kleuterklas. Dat uit zich op velerlei manieren. Ze vind het bijvoorbeeld heel prettig om “versierd” te worden, een stempel te krijgen (als beloning) of een rode neus zoals een echte clown.
Ook begint ze meer en meer gebruik te maken van de smoggebaren die ze kent en ze gebruikt ze nu soms ook met zin voor humor.
Zo doet ze iets waarvan ze wel weet dat ze dat niet mag en in plaats van reactie van ons af te wachten zwaait ze zelf met haar vingertje heen en weer voor haar gezichtje (ons gebaar voor “mag niet!”). Grappig om te zien en dus behaalt ze ook het beoogde resultaat: er wordt mee gelachen in plaats van boos geworden omdat ze bijvoorbeeld haar bestek op de grond gooit.

De nachten zijn nog steeds een probleem. Haast niet te geloven met hoe weinig slaap Liesbeth de dagen doorkomt!
Als ze uitzonderlijk een keertje slaapt tot kwart voor zes (zoals deze ochtend) wordt ze haast de hemel in geprezen! Soms beslist ze al veel vroeger (één keer deze week zelfs iets na 23 uur!) dat haar nacht er op zit!
En toch brengt ze meestal de dagen door met een glimlach op haar snoetje (en af en toe een boze bui zoals elke kleuter) van de ene spelactiviteit naar de andere. Haar vermogen tot concentratie is zichtbaar toegenomen en ‘t lukt haar alsmaar beter om een poosje met één en dezelfde activiteit bezig te zijn.

Volledige dagen naar school gaan is een onderdeel geworden van ‘t dagelijks leven van Liesbeth. Lange tijd was ze tegen de middagpauze al zo uitgeput dat we haar in de namiddag thuis lieten blijven. Maar in ‘t voorbije jaar lukte het opeens beter en beter om haar de hele dag aan het klasgebeuren te laten deelnemen.
Elke activiteit vraagt meer inspanning van Liesbeth dan van haar leeftijdsgenootjes in de groep. Maar tegelijk is ze heel erg gehecht geraakt aan ‘t groepsgebeuren en aan de klasvriendjes, waardoor het haast een straf zou zijn voor Liesbeth om ’s middags af te haken.
Het systeem dat dit schooljaar in de klas wordt gehanteerd waarbij dagelijks twee kinderen worden aangeduid om haar die dag te helpen, zorgt er voor dat iedereen aan de beurt komt en vooral dat er niet meer gekibbeld moet worden over wie Liesbeth màg helpen.
Behalve de uurtjes dat de GON-juf in de klas is om met Liesbeth te werken, heeft ze eigenlijk elk moment ondersteuning van een eigen assistent. Twee dagen per week wordt die rol vervuld door een stagiaire (zevende jaar verzorging KTA Oudenaarde), de andere dagen door haar persoonlijk assistente.
Omdat inclusie betekent dat je totaal geïntegreerd wordt in de groep, houdt de assistent zich zoveel mogelijk op de achtergrond. Ze is er als Liesbeth hulp nodig heeft, of als ze moet of wil veranderen van speelhoek in de klas, of om te zorgen dat ze op tijd en stond een propere pamper krijgt. Maar tegelijk probeert ze om zo veel mogelijk op de achtergrond te blijven en laat ze vooral de kleuters zélf de gelegenheid om een helpende hand te bieden.
Dit hele inclusie-project past eigenlijk prachtig in het opzet van het Decroly-onderwijs . Het welbevinden van elk kind wordt centraal gesteld in deze scholen en dat Liesbeth zich “welbevindt” in de klas maken de foto’s wel duidelijk!