Ga naar de inhoud Ga naar de navigatie Ga naar zoeken

Gelukkige verjaardag, Soraya!

Zeven jaar lang was Soraya zowat elke werkdag (behalve haar verlofdagen dan, want ziektedagen nam ze nooit) een deel van ons gezin. Ze kwam immers als gezinshulp vanuit de organisatie Thuishulp (Bond Moyson) bij ons sinds Liesbeth nog heel klein was. Natuurlijk is er een sterke band gegroeid. Ze maakte immers met ons samen niet alleen het komen en gaan van een paar van de pleegkinderen mee, maar ook de sterke evolutie van Liesbeth in de loop van de voorbije jaren. Voor Liesbeth was ze een vast gegeven in haar leven, haar grote vriendin!

bloemen voor Soraya Nu Thuiszorg beslist heeft dat Soraya nog maar sporadisch bij ons wordt ingezet (en op andere dagen vervangen door verschillende gezinshulpen) maar bovendien ook de jaarlijkse aanpassing van de bijdrage (het uurloon dat de kliënt betaalt voor gezinshulp en poetshulp) heeft aangegrepen om de prijs bijna te verviervoudigen, hebben wij elke samenwerking met Thuiszorg stopgezet.

Of dat nu betekent dat Soraya uit het leven van Liesbeth verdwijnt? Neen, natuurlijk niet. Dat lijkt ondenkbaar! Soraya zal hier zeker regelmatig over de vloer komen, niet meer tijdens haar werkuren, maar wel in haar vrije tijd. Haar aandacht en liefde voor Liesbeth en haar betrokkenheid bij de andere gezinsleden is iets wat niet kan en zal kapotgemaakt worden door “administratieve beslissingen” van mensen die geen idee hebben van de impact die het krijgen van een kindje als Liesbeth heeft op het hele gezin en dus ook niet beseffen hoe broodnodig de steun en betrokkenheid van een vaste gezinshulp is.

Vrijdag was haar laatste werkdag hier en zaterdag was Soraya jarig. Als verrassing bracht Liesbethje zaterdag (met assistent en mama en papa) een leuke plant bij Soraya, waar die heel blij mee was.

Zandbak 2 Dit weekend werd de zandbak weer erg veel gebruikt door Liesbeth. Eén van de dingen die ze heel graag doet is haar eigen voetjes “begraven”. Van Chanelle verwacht ze dat die met veel belangstelling toekijkt en zich tussendoor laat aaien en knuffelen. Soms gebeurt dat knuffelen op een nogal rare manier! Zo pakte Liesbeth zaterdag even de staart van Chanelle vast om daar in te bijten!

Tijdens het uitstapje dat we vorige week maakten met Liesbeth naar de Brielmeersen (Deinze) bleek nog maar eens hoe gek ze is op dieren. Weggaan bij de paarden (die ze zonder aarzelen over hun snoet aait) en de geiten is voor Liesbeth een dramatisch gebeuren waartegen ze zich uit alle macht verzet.
Zandbak 1 We proberen haar wel uit te leggen met gebaren dat er verderop nog dieren zijn, maar daar gelooft ze niks van! Niet zo verwonderlijk als je haar visuele beperking in aanmerking neemt. Ze ziet immers niets van de volgende stukken grasland, laat staan van de andere dieren, tot ze er echt voor staat met alleen de draad tussen haar en de paarden of geiten.

Een reden te meer om regelmatig eens naar de Brielmeersen te gaan. Misschien leert ze mettertijd wel dat weggaan bij het ene dier betekent dat we gewoon naar een ander dier toewandelen!

3.08.09. Liesbeth .

Laat een reactie achter




Textile hulp