Hannah

Vandaag een beetje onverwacht maar heel leuk bezoek van ‘meester Samuel’ en zijn gezin.

Liesbeth met baby Hannah
Liesbeth met baby Hannah

Meester Samuel is de leraar protestantse godsdienst van één van onze pleegzoontjes.  Bij meester Samuel en zijn vrouw Kathelijne werd een drietal weken geleden  hun vierde kindje geboren, baby Hannah. Dus Liesbeth had weer even de kans om een baby’tje van dichtbij te zien. Iets wat zij altijd erg fijn vindt!

Een beetje toevallig vond ik vandaag de link van een erg leuke webshop. Een webshop die gestart werd door een mama van een kind met autisme.

Hier staat een heleboel materiaal op, van speciale drinkbekers tot erg uitdagend speelgoed, heel wat zaken die je niet in de gewone winkels vindt maar die voor ouders van kinderen met een beperking misschien precies dàt zijn wat ze nodig hebben. Dus ga zeker een kijkje nemen!

Give us a break

Vandaag in het nieuws op AVS, morgen in meerdere kranten (HLN, Nieuwsblad,…) het project van ouders in samenwerking met Heuvelheem, Levensbij, enz om te zorgen voor een aangepaste vakantieopvang voor onze kinderen met een handicap. Heeft U het AVS-nieuws gemist? Bekijk dan hier het spotje!

logo Give us a break

Daar zijn heel wat centjes voor nodig, dus zijn we op zoek naar sponsors. Eén van de papa’s van een kind met een handicap is de gekende Filip Meirhaeghe, wereldkampioen mountainbike in 2003.

Filip verkoopt zijn oude koerskleding op 3 maart van 11u tot 15u  in Levensblij, Galgestraat in Oudenaarde. Wie er niet in slaagt om daar naartoe te komen maar toch wil steunen: elke gift is welkom op de rekening van                            Give us a break: BE72 1030 5376 1916

Vandaag, 15/02/2018 iets na 12u op Radio 2. Herbeluisteren kan via  deze link. Je hoort over ‘Give us a break’ vanaf 00:11

Je hoort onze Benito er bovenuit roepen, iets over verliefd zijn en  “Dit is de leukste opvang ooit!”.

Het Laatste Nieuws, 15-02-2018
Het Laatste Nieuws, 15-02-2018
Nieuwsblad,15-02-2018
Nieuwsblad,15-02-2018

 

Duet met Jim

Speciaal voor iedereen die op één of andere manier voeling heeft met kinderen met een handicap deze uitnodiging!

Tickets reserveren kan van tevoren bij de organisatie (vermeld op de uitnodiging) of op de dag zelf.

Breng gerust familie en vrienden mee of deel deze uitnodiging in uw kennissenkring.

Ik zal er zelf ook aanwezig zijn en mensen uit Ronse die interesse hebben in de werking van de werkgroep mindervaliden, onderdeel van de welzijnsraad, kunnen bij mij terecht voor meer info.

Wanneer U mij dan uw naam en adres en liefst ook e-mail en telefoonnummer geeft kunnen we U later op de hoogte houden van activiteiten.

En, wie weet gaat U wel zelf deel uitmaken van onze werkgroep. We zijn vooral op zoek naar actieve mensen met een handicap en ouders of familieleden van een kind met een handicap uit Ronse.

duet met Jim

2018

Voor al onze lezers onze beste wensen voor dit nieuwe jaar!

 

voorkant

Voor- en achterzijde van onze kaartjes van dit jaar delen we hier met jullie!

 

 

Op deze manier komen onze wensen terecht bij iedereen die Liesbeth volgt via haar website.

Van harte: een gelukkig 2018!

achterkant

Genieten

tuin Na de zomervakantie konden we gelukkig, dank zij een mooie nazomer, nog een poosje genieten van onze nieuwe ‘tuin’.
Ook het transparante zeildoek rond het deel van het terras waar we de loungehoek maakten werd geplaatst, zodat we, ook als het een beetje druppelt, nog heel goed kunnen buiten zitten.
Een beetje beplanting, zij het in houten (en dus verplaatsbare) kisten en een heleboel sfeerverlichting maakten het terras ‘af’.
Liesbeth maakte zo vaak als maar mogelijk was gebruik van de jacuzzi.
Ze had immers wel wat in te halen na al die werken die haar meest geliefde bezigheid verhinderden!

zwemmen met Marleen Ook de zwemclub startte weer op in september en als een echte waterrat keek Liesbeth opnieuw uit naar de maandagen.
Echt helemaal alleen zwemmen doet ze wel niet. Maar ze kan zich heel goed drijvende houden met enkel aan elke bovenarm een bandje en ze geraakt al bewegende met armen en benen toch ook wel vooruit. En, wat het allerbelangrijkste is, ze amuseert zich supergoed in ‘t zwembad. Ze maakt er deel uit van een clubje. Alle andere deelnemers zijn heel mobiel, alleen Liesbeth is rolstoelgebruiker, maar dat maakt voor haar geen enkel verschil!

N-VA We hadden ook nog een paar leuke uitstappen in het vroege najaar.
Er was de jaarlijks N-VA-familiedag, deze keer in Puyenbroeck, Wachtebeke. Veel volk, veel bekenden, veel leuke gele ballons, dus feest voor Liesbeth! Onze jongste pleegzoon werd toevallig gefilmd toen hij Bart De Wever een high-five gaf en die beelden doken nadien héél vaak op in uitzendingen op VTM en Eén. Een kleine BV in huis dus!

Ook Bobbejaanland zijn we nog eens gaan bezoeken. Voor Liesbeth weer vooral rondkijken, voor onze jongens de ene attractie na de andere!

De maandelijkse sportactiviteit Everybody Moves ging ook weer door in ‘t Rosco en in datzelfde sportcomplex organiseerden we voor Liesbeth een verlaat verjaardagsfeest.

met juf Selin Liesbeth genoot weer van de normale schoolroutine en tijdens de herfstvakantie kon ze weer terecht op het vakantiespeelpleintje.
In de kerstperiode droeg ze dezelfde pull als haar juf en dat leverde een leuk beeld op!

De kerstvakantie zélf was wat moeilijker want we hadden niet echt een school-vervangend aanbod.
Maar wat prima lukte was om mét Liesbeth de avond voor kerst in een wok-restaurant uren aan tafel te zitten.
Ze genoot er duidelijk van!

 

Foto’s van wat ooit onze woestenij was maar nu een bruikbare stadstuin werd. We zitten (Vlaamse Ardennen) met hoogteverschillen in ons tuintje. Dus werd er voor een trap én een helling gekozen.

Liesbeth kan vanuit haar kamer nu wandelen (K-walker!) tot achteraan (fietsenbergplaats, eethoek en jacuzzi).

Zij heeft net buiten haar kamer een erg leuke schommelstoel die ze kreeg voor haar 16de verjaardag.   Aan haar linkerkant een kruidentafel, op de juiste hoogte zodat ze kan helpen met water geven aan de plantjes. Iets verder een houten tafel met twee banken waar ze samen met de broers kan zitten om te knutselen of iets te eten.  Aan de muur een groot schoolbord waar zowel Liesbeth als de broers op kunnen tekenen met krijt.

Iets verder een bankje (bedoeld voor ons, de ‘oudjes’) ter hoogte van onze keukendeur en daarna de eerste trap of helling.

Waar de helling begint werd een driehoek in een andere kleur gemaakt in de vloer zodat ze ziet waar ze moet gaan staan met  stap-rek of rolstoel. Diezelfde kleur duidt ook de grens van helling naar trap aan.

Tussen de beide trappen/hellingen twee lijnen in deze contrastkleur, lijnen waartussen zij moet blijven om naar de loungehoek te gaan. Dat is het tweede niveau.

Na de tweede helling is er weer zo’n driehoek, aanduiding waar de helling begint als ze weer naar beneden wil. Het brede trapgedeelte loopt nog even door (één trede extra) waardoor Liesbeth veel minder kans heeft om per ongeluk van de trap te vallen als ze met de rolstoel boven rond rijdt.

Achter het muurtje staat er ook weer een zitbank, erg licht en dus makkelijk verplaatsbaar. Als we met Liesbeth op dat bovenste deel zitten (om te eten bijvoorbeeld) dan wordt die zitbank voor de helling gezet (zit dan vast door de zijmuur en de extra trede) om te verhinderen dat ze per ongeluk met haar rolstoel op de helling terecht komt.

Op het bovenste terrasdeel (derde niveau) is ook de jacuzzi geplaatst. En de eethoek natuurlijk. Daar kozen we voor een zware stenen tafel op twee zuilen. Zo kan Liesbeth aanschuiven waar ze wil zonder rekening te houden met tafelpoten.

Planten in houten kisten op rol-plankjes geven een groene toets.

Voor de loungehoek werd een zeil gemaakt op maat dat werd bevestigd aan de overkapping. Tijdens de mooie maanden blijft dat opgerold omhoog, maar tijdens het voorjaar en najaar kan het makkelijk worden afgerold waardoor je ook bij regenweer de lounge nog kan gebruiken.

 

 

Zomeren

Twee maanden vakantie!
Voor Liesbeth die héél erg op haar structuur gesteld is niet echt een cadeau.
Het liefst zou Liesbeth elke week gewoon hetzelfde ritme hebben.
zee Maandag naar school gaan en na school nog naar de zwemclub en daarna door de logopediste al worden opgewacht thuis, en als toemaatje nog pannenkoeken of koffiekoeken eten in plaats van de gebruikelijke broodmaaltijd.
Dinsdag na schooltijd zowel kinesitheraphie als logopedie, véél boterhammen eten en lekker genieten van een uitgebreid bad.
Woensdag maar een halve dag school, dus thuiskomen en warm eten, als ze geluk heeft nog een kine-beurt, wat frutselen en spelen met de assistente, een wandeling als ‘t weer het toelaat of uren in de jacuzzi tijdens de warmste helft van ‘t jaar, het dagelijkse badritueel en avondmaal, en dan blij gaan slapen omdat het de volgende dag weer een lange schooldag wordt!
Donderdag en vrijdag verlopen al even gestructureerd, in beide gevallen is er normaal ook kine voorzien wat Liesbeth meestal erg leuk vindt.
Het weekend is dan vaak het ‘moeilijkere’ deel van de week, want die dagen zijn wat minder voorspelbaar. Maar meestal slagen we er toch wel in om ook die dagen vlot te laten verlopen voor Liesbeth.

kazou Maar die lange zomervakantie, al voorafgegaan door wat dagen schoolvrij (evaluatiedagen), ik denk dat ze dat echt aanvoelt als een torenhoge berg!
In de voorbije zomer vertrok ze een 10-tal dagen op kamp met Kazou naar Maasmechelen, vergezeld van haar pleegbroer Wesly. Haar allereerste kamp en dat viel héél goed mee!
Toen ze terugkwam was ‘t wel even schrikken voor haar, want haar kamer beneden was eigenlijk onbruikbaar. Daar lag het materiaal opgestapeld waarmee ons hele stadstuintje, tot dan toe meer een woestenij dan een tuin, werd omgetoverd in een toegankelijk en functioneel terras.
Tijdens de werken was het onmogelijk om de jacuzzi te gebruiken. Dus dat was wel even slikken voor Liesbeth.
Eind juli lag de volledige terrasvloer er, én de tuinmuren waren al voorbereid op de bekleding die ze in augustus zouden krijgen.

nieuwe schommelstoel Voor ons hele gezin brak er nu een pauze aan! Net als de vorige jaren gingen we weer een week naar zee.
Extra leuk voor Liesbeth, zo’n reeds bekende vakantiewoning. Zodra ze daar aankomt merk je dat ze alweer heel snel haar draai vindt.
Niet altijd écht mooi weer aan zee, maar zeker goed genoeg om dagelijks een groot deel van de dag buiten te zijn. Heel wat dijkwandelingen in Nieuwpoort en natuurlijk de gebruikelijk ritten met de go-carts.
En Plopsaland als extraatje! Niet dat Liesbeth echt op die attracties gaat. Toen ze jonger was deed ze dat héél graag. Maar sinds een paar jaar is ze bang in de meeste attracties, dus geniet ze maar van kijken naar al het jong geweld (de pleegbroertjes!).

Na die week aan zee waren de batterijen voor iedereen weer opgeladen. Liesbeth had nog sportkamp in Herzele op haar programma staan én ze kon ook naar het nieuwe initiatief in Oudenaarde, een vakantiespeelplein voor kinderen met een beperking. Even leuk als naar school gaan, bleek.

bijna klaar Ondertussen werd er hier thuis verder gewerkt om van onze tuin een paradijsje te maken. De muren werden bekleed met thermowood en er kwamen twee overkappingen, ééntje om als lounge te gebruiken en een andere om een lange tafel met stoelen te herbergen. Een tafel in graniet, met dikke ‘zuilen’ in plaats van ‘poten’, zodat Liesbeth met de rolstoel zelf een plaats kan kiezen. En de jacuzzi, die kreeg wel ook een nieuw plaatsje. Nu achteraan in plaats van vlak bij de kamer van Liesbeth. Maar omdat er ook een rolstoelhelling voorzien werd, want in Ronse zit je altijd wel met hoogteverschillen, is dat geen probleem!

Dat zomeren viel dus al bij al nog goed mee dit jaar!

Voorjaar

genieten van de zon in Zeeland Alweer enkele maanden voorbij, maanden waarin Liesbeth vooral ‘groter’ werd.
Al een hele poos maakte ze het papa vaak erg moeilijk om haar in ‘t busje te krijgen als hij haar op school ging halen.
Protest, weigeren, op alle mogelijke manieren tegenwerken. En ik kan je verzekeren dat je de rolstoel nauwelijks een centimeter vooruit krijgt als Liesbeth haar handen om de wielen klemt. Liesbeth’s benen weigeren dan wel de ‘normale’ dienst, haar armen en schouders zijn gespierd en kracht hééft ze!
Eigenlijk was ze ons gewoon aan ‘t duidelijk maken dat ze ‘t niet meer leuk vond om door papa te worden opgehaald, terwijl de meeste leerlingen van de school gewoon met de schoolbus naar huis gaan.

Eind maart zijn we dus gezwicht… Ze vertrekt nu ‘s morgens al rond half acht met de schoolbus die haar thuis ophaalt en rond 16.30u weer terug brengt. Geen probleem meer! Ze maakt ons in haar eigen gebaren ook héél duidelijk dat ze nu groot is want zelf met de bus rijdt.

Na het gebruik van haar traplift is dit dus alweer een stap in haar groei naar zoveel mogelijk zelfstandigheid.

de veerboot Ze heeft ook eindelijk haar nieuwe rolstoel. De ‘oude’ werd echt te klein er het hele reparatiebudget was ondertussen echt wel al opgebruikt!
In november gaven we een seintje aan een rolstoelverstrekker dat ze recht had op een nieuwe rolstoel (om de drie jaar). Er ging nog heel wat tijd overheen voor die geleverd werd! Uiteindelijk had ze hem net op tijd om er mee op gezinsvakantie te kunnen vertrekken.

Een midweek in Zeeland werd het. Logeren in een goed uitgeruste Roompot-villa met één slaapkamer beneden zodat Liesbeth haar traplift niet miste. En natuurlijk ook twee pab-assistenten mee die afwisselend voor Liesbeth zorgden.

Elke dag een uitstap op de agenda, natuurlijk. En daarvan was de boottocht van Breskens naar Vlissingen , de rondrit in de zonnetrein en de stadswandeling zeker een combinatie die Liesbeth kon smaken!

Groede Podium Nu hadden we in die eerste week van de paasvakantie ook echt wel geluk met het weer. De zon was eigenlijk elke dag van de partij! De tweede week, weer thuis, was iets minder. Maar toch kon de jacuzzi weer in gebruik worden genomen na de lange winterstop. Liesbeth genoot dus de voorbije week weer van dagelijks een paar uur bubbelen. Vaak alleen, met haar assistente die een oogje in het zeil houdt, maar soms ook met een ‘gast’ en van die momenten genoot ze dubbel!
jacuzzi met Omar

De paasvakantie is weer voorbij en deze morgen vertrok Liesbeth alweer goedgemutst naar school. Nog twee en een halve maand te gaan, dit schooljaar. De tijd vliegt!

Volgend weekend staat de 2-jaarlijkse Revabeurs op ons programma. Wie die hulpmiddelen-beurs ook eens wil meemaken kan hier gratis kaarten bestellen.

Update

Hans Andreus We schrijven nu eind januari 2017 en er zijn toch wel weer wat nieuwtjes te melden.

Met de school van Liesbeth hadden we een overleg, georganiseerd door het CLB, in verband met de bosklassen waar Liesbeth niet aan mocht deelnemen (evenmin als de andere kinderen uit haar klas en de andere ‘basale’ klas).
Tot onze verbazing was daar niet alleen de coördinator en de directrice van de school aanwezig, maar eveneens het hoofd van de hele scholengroep. “Zwaar geschut” dus 🙂
Het overleg verliep niet steeds even gemoedelijk maar we konden toch tot de afspraak komen dat er naar volgend schooljaar toe wordt bekeken of het mogelijk is om de leerlingen van de beide basale klassen wél te laten deelnemen mits inschakeling van extra begeleiders, vrijwilligers, ouders, eventueel pab-assistenten (zoals wij voor Liesbeth hadden voorgesteld).
Wat Liesbeth betreft, zij is al ingeschreven voor een zomerkamp met Kazou begin juli. Dat kamp gaat door in Maasmechelen, waar ook de school van Liesbeth de bosklassen laat doorgaan. Zo zullen we al voor het nieuwe schooljaar begint kunnen zien of Liesbeth een kamp leuk vindt.

De oplichters die de foto van Liesbeth in december gebruikten om giften los te krijgen werden voorlopig gestopt omdat ING Nederland hun rekening blokkeerde. Natuurlijk zullen ze wel proberen om elders een rekening te openen en met (eventueel andere) gestolen foto’s weer mensen op te lichten, maar we hopen nu maar dat de politie het nodige doet om de daders te vinden. En in elk geval hopen we dat mensen wat voorzichtiger zullen zijn vooraleer ze een gift storten op een rekeningnummer waarvan de eigenaar hen onbekend is.

Nog steeds is er maandelijks een sportnamiddag voor mensen met een beperking voorzien in Ronse. Deze maand stond er bowling op het programma. Iets waar niet alleen Liesbeth van genoot, maar ook haar drie pleegbroers. Meer info over deze organisatie, Everybody Moves, bij de sportdienst van Ronse.

Oudercontact en ander minder leuk nieuws

Vlak voor de kerstvakantie begon ging het (eerste voor dit schooljaar!) oudercontact door.

Na onze wrevel over het niet mogen deelnemen aan de openluchtklas had ik contact opgenomen met de kinderrechtencommissaris en zijn mening gevraagd.
Die nam ik uitgeprint mee naar school.
Daarnaast hadden we natuurlijk in ons hoofd onze argumenten zitten: dat naar school gaan voor Liesbeth voornamelijk een sociale functie heeft want dat ze héél graag tussen andere mensen vertoeft, maar dat het cognitieve eerder thuis wordt ingevuld (tijdens de logo bijvoorbeeld). Naar sociale vaardigheden aanleren toe, is meegaan met je klas voor een midweek (zonder ouders of broers en zus) een heel goeie les! Dat zou voor Liesbeth zeker nuttig zijn met het oog op kunnen deelnemen aan kampen van Kazou, enz.

oplichterspraktijken met misbruik van een foto van Liesbeth Het gesprek op school verliep rustig. Er werd door het CLB voorgesteld om een nieuwe afspraak te maken in januari waar we dan samen met de directie het probleem kunnen bespreken. We voelden wel heel duidelijk dat we door een aantal van de aanwezigen werden begrepen, wat ons dus op dit moment doet hopen dat er in januari goede afspraken zullen volgen.

De laatste donderdag van december kregen we telefoon van Stephanie die jaren geleden als studente bij Liesbeth assisteerde. Ze vertelde ons dat ze Liesbeth’s foto op facebook had gezin in een heel rare context. Liesbeth kreeg daar een andere naam en werd gebruikt om donaties te vragen voor een zogenaamd goed doel in Tanger. Een oplichter dus.

We hebben actie ondernomen waarover U alles kan lezen in dit artikel .

Onze wensen!

We hopen van harte dat 2017 voor elk van ons (dus ook voor elk van onze lezers) een vredig, gezond en gelukkig jaar wordt!

Een jaar waarin mooie dromen uitkomen,
waarin we leuke mensen ontmoeten
en waarin we maar héél af en toe een dokter nodig hebben.

Wenskaart voor 2017
Een jaar ook waarin het terreurniveau weer naar een normaal peil zakt,
waarin de vluchtelingenstroom stopt omdat er geen reden meer is om te vluchten.

Een jaar waarin de president van onze vroegere kolonie van zijn brugpensioen gaat genieten en waarin we de goede kanten van Trump leren kennen.

Een jaar waarin we er zijn voor elkaar!