Ga naar de inhoud Ga naar de navigatie Ga naar zoeken

Juli 2016

Zara, de shi-tzu-pup die we sinds kort in huis haalden zorgt voor veel afleiding bij Liesbeth en onze andere kids.
mee op wandel gaan met Liesbeth in de rolstoel lukt nu ook, dank zij een buikzak (omgekeerde van rugzak) die we via internet bestelden bij Zooplus. Zo zit kleine Zara vast geriemd in een open zak op schoot bij Liesbeth die toch haar handen vrij houdt om aan haar wielen te duwen (manuele rolstoel).

Zara en Brexit aan zee Snuffelend op internet vinden we nog een shi-tzu-pupje dat er erg schattig uit ziet en we besluiten dus om dat ook te kopen. Dit ‘zusje voor Zara’ dopen we Brexit en de twee pups kunnen het al meteen goed met elkaar vinden. Liesbeth voelt zich de koning te rijk met twéé pupjes op haar bed!

Met Benoit tijdens een havenrondvaart Ze zijn nog maar kort hier bij ons in huis als ze al mee mogen vertrekken op vakantie naar zee. We gaan immers weer een week naar hetzelfde vakantiehuis als vorig jaar, in Oostduinkerke, aan de grens met Nieuwpoort. Nieuwpoort heeft zowat de meest toegankelijke dijk voor rolstoelgebruikers en daarom vertoeven we graag in dat kustplaatsje.

met Wesly op het terras van het vakantiehuis Tijdens de hele zomer werkt Benoit bij Liesbeth als jobstudent-PAB-er. Het klikt wonderwel tussen die twee en Liesbeth geniet van de vakantie. Tijdens de vrije uren van Benoit springt Wesly met plezier bij. Hij en Liesbeth hebben altijd al een goeie band!

Net als vorig jaar wil Liesbeth er ook deze keer elke dag met een strand-go-kart op uit. En natuurlijk doen de kleine pleegbroers niet voor haar onder!

Onze oudste zoon, Jonathan, en onze oudste dochter Suzanne ontfermen zich tijdens de wandelingen meestal over de twee kleine hondjes. Zij leren hen om aan de lijn te lopen en de pups vinden dat al gauw super! En Liesbeth van haar kant houdt de beide hondjes goed in ‘t oog!

Iets waar Liesbeth ook erg van genoot was een boottocht van een paar uur in de haven van Zeebrugge. En zij was niet de enige!

tentoonstelling Hannes d'Haese in Nieuwpoort Op het strand van Nieuwpoort werd onze aandacht al heel snel getrokken door een prachtige, kleurige tentoonstelling. De kunstenaar zelf, Hannes d’Haeze (zoon van dokter Lecompte en beeldhouwster Begga d’Haeze) was er ook dagelijks aanwezig. Een heel vriendelijke man met veel empathie. Liesbeth kreeg van hem al meteen een prachtige grote knuffel cadeau.

Hannes d'Haeze: it's ok to be different We vonden vooral het beeld van de poes met de boodschap “it’s ok to be different” erg passend en daarom kochten we in de loop van onze zee-vakantie ook de kleine versie van dit beeld.

Toen we de laatste dag van onze vakantie nog even gingen afscheid nemen kregen we een doek van Hannes cadeau voor “wat we voor onze kinderen doen”. Alweer met een erg passende tekst: “Love is zero in tennis but everything in life”. We zijn dan ook erg blij met dat geschenk en het krijgt zeker een mooi plaatsje in huis!

31.07.16. Liesbeth . Reageer

Afscheid van Chanelle en kennismaking met Zara

Afscheid van Chanelle Begin 2009 kwam Chanelle bij ons wonen.
Ze kwam uit een asiel in Frankrijk, was op dat moment zo’n twee jaar oud.
Ze had al snel door dat het haar taak was om Liesbeth gezelschap te houden en ze werden dan ook héél goede vrienden.

Het voorbije jaar zocht Chanelle meer en meer een rustig plaatsje uit, een beetje weg van de kids en van Liesbeth.
Je kon heel duidelijk merken dat ze een dagje ouder werd.
En de laatste maanden zag je haar achteruit gaan, ondanks de goede zorgen die ze kreeg, de medicatie en vooral de liefde.

Welkom Zara En dan opeens hapte ze zonder echte aanleiding naar Liesbeth die in haar buurt stond in de rolstoel. Terwijl we nog verbaasd reageerden, want zoiets deed Chanelle immers nooit eerder, gebeurde het een tweede keer.
We belden met de dierenarts om te overleggen en we waren het er over eens dat Chanelle echt wel veel pijn moest hebben voor ze zoiets deed.
Nu wisten we wel dat de kanker in haar lichaam steeds verder woekerde en dat het moment van afscheid nemen naderde.

En toch was het heel erg moeilijk voor iedereen van ons om Chanelle te laten inslapen. We zullen nog heel lang aan haar terugdenken als aan een fijne huisgenoot!

Zara Een huis zonder hond is ontzettend leeg! En Liesbeth zonder hond is al helemaal ondenkbaar.
Dus kochten we Zara, een in februari geboren shi-tzuutje.

En kijk, Liesbeth heeft haar al meteen in haar hart gesloten!
Ze zorgt er voor alsof ‘t een baby is en wil haar ‘t liefst altijd in haar buurt!

We gaan op zoek naar een systeem om Liesbeth in staat te stellen het kleine hondje mee te nemen als ze met de rolstoel wandelt.
want gewoon op schoot vasthouden is geen optie, en aan een lijn laten meelopen al evenmin. Veel te gevaarlijk voor zo’n klein hondje om onder de rolstoelwielen terecht te komen!

30.06.16. . Reageer

Veranderingen op til?

Liesbeth is eigenlijk al heel haar leven een héél erg moeilijke slaper!
Inslapen is steeds een probleem geweest en we hebben daar al heel wat hulpmiddeltjes voor uitgeprobeerd. Ook doorslapen lukt nooit echt. waarschijnlijk omdat ze vaak last heeft van spierkrampen.

Traplift uitproberen De eerste jaren sliep ze in onze kamer omdat ze voortdurend ‘bewaking’ nodig had. Ze stopte immers soms gewoon met ademen.

Sinds 2006 sliep ze in haar eigen kamer op het gelijkvloers. Natuurlijk met een babyfoon vlakbij zodat we elk geluidje konden horen!

Toen ze geopereerd werd aan haar heup (2011) en al heel snel na de operatie naar huis kwam legden we haar weer in onze kamer. We merkten toen ook meerdere malen een epilepsie-aanval op. Soms zo hevig dat de noodmiddelen (valium anaal toedienen) niet hielpen en we meerdere dosissen moesten geven.

Vanaf toen is Liesbeth dus in onze kamer blijven slapen. Het idee dat ze een zware epilepsie-aanval zou doen en dat we er niet op tijd zouden bij zijn…

Met de kiné oefent Liesbeth regelmatig om de trap te beklimmen. Overdag, als ze niet te moe is, lukt dat wel. Moeizaam, maar ze geraakt er. Maar ‘s avonds, als het bedtijd is, is elke stap er één te veel. Ze wordt dan ook meestal door papa of Wesly naar boven gedragen.
Maar Liesbeth wordt er niet lichter op en eigenlijk is dit geen doen meer! te gevaarlijk voor degene die haar de trap op draagt én voor Liesbeth zelf.

Luisteren naar de radio We denken er dus over om een traplift te plaatsen. Dus zijn we met Liesbeth eens gaan proberen in de zorgwinkel of dat voor haar zou lukken. leuk vond ze ‘t niet echt! Maar ze zat er wel goed in en de rest is wennen. De aanvraag voor een tegemoetkoming is dus naar het VAPH gestuurd.

En verder merken we de laatste tijd dat Liesbeth graag, met koptelefoon, naar de radio luistert. ‘t Moet dan wel muziek zijn want als er te lang gepraat wordt is ze boos. Is ze nu opeens benieuwd naar de klanken met de juiste frequentie die wél hoorbaar zijn voor haar?

Meer foto’s

28.02.16. . Reageer