Categorie: Liesbeth

Net voor de paasvakantie begon had assistente Bouchra nog een hele reeks foto’s gemaakt van Liesbeth tijdens het zwemmen met haar klasgenootjes. Daaruit blijkt nog maar eens dat Liesbeth een echt waterratje is. Schrik heeft ze niet en genieten is er altijd bij!

Ondertussen is de helft van de paasvakantie alweer voorbij. Voor Liesbeth verliep die zeker goed! Ze kreeg bezoek van Zoë en Brick, nichtje en neefje van meter Mireille. Deze kleuters kennen het grootste deel van de gebaren die Liesbeth gebruikt, en ze demonstreren die dan ook met veel plezier!

Ook Charlotte kwam samen met haar assistente een namiddag bij Liesbeth. Het doet Liesbeth telkens heel veel plezier om met Charlotte samen te kunnen zijn. En Charlotte die geniet er van om “op Liesbeth te passen”. Ze houdt er nu zelfs een oppasboekje over bij, waarin ze dan samen met haar assistente noteert wat ze zoal met Liesbeth heeft gedaan.

Verder was er het wekelijkse bezoekje van Soraya, die gedurende jaren onze vaste gezinshulp was. Nu Soraya deel uitmaakt van het PTP-team van Liesbeth probeert ze om wekelijks eens bij haar binnen te lopen. Tof is dat!

In ‘t begin van de paasvakantie heeft papa het “nieuwe” busje afgehaald. We waren benieuwd hoe Liesbeth zou reageren, want dat ze ‘t verschil zou zien met het oude busje, dat leek ons wel zeker. We hadden ons geen zorgen moeten maken over haar reactie. Dat blijkt wel uit haar duimpje dat tijdens de proefrit telkens aangaf dat ‘t in orde was!

Voor wat nog rest van de paasvakantie gaan we zeker nog wat profiteren van het zonnetje, dat toch dagelijks wel een aantal uren van de partij is.

Vandaag was er weer crea-atelier in de Vlaamse Ardennen.
Zo’n knutselnamiddagen voor kinderen en jongeren met een meervoudige handicap organiseren we regelmatig in Ophasselt, waar we in rusthuis ‘t Stil Geluk een gezellige ruimte ter beschikking kregen.

In dit paasweekend gingen we natuurlijk iets knutselen wat daarbij aansluit.
We schilderden houten eierdopjes in vrolijke lentekleuren en maakten er een mooie paaskaart bij.

Ingepakt in een stukje cellofaan en met een vrolijk strikje kan dit dan als cadeautje mee naar huis.

Voor Liesbeth is twee uur knutselen veel te lang. Zij heeft vandaag een half uurtje goed meegeschilderd en daarna met haar assistente Marjolein wat rondgewandeld in het rusthuis.

Niet alleen het gezamelijk schilderen maakt deze namiddagen zo speciaal. Vooral het samen bezig zijn en met een beetje hulp van de assistenten of mama’s écht zoveel mogelijk zelf proberen doen. Soms zijn kleine hulpmiddeltjes nét voldoende om toch weer iets meer te kunnen. Zo gebruikte Sari vandaag vingerpenseeltjes, een soort vingerhoedjes met een borsteltje er op.

Wat deze namiddagen zo gezellig maakt is ook dat we met verschillende gezinnen met een zoon of dochter met een meervoudige handicap onze ervaringen kunnen uitwisselen. En dat we op die manier ook weer echt op de hoogte zijn van elkaars reilen en zeilen.

Zo zagen we vandaag Charlotte mét gips na een behandeling met Botox, hoorden we van Sari’s schitterende rapport (92 %! ), waren we blij te zien dat Emilie weer van haar verkoudheid af is en te horen dat Lazlo ‘t zo goed doet in ‘t eerste leerjaar, dat Wesly af en toe assisteert bij Liesbeth en dat Tieneke nog steeds even gek is op een goeie kop koffie.

Tussendoor wordt er door de ouders gebabbeld over de soms moeilijke zoektocht naar de juiste PAB-assistent, over de kwaliteit van bepaalde hulpmiddelen en over zoveel andere dingen waarmee je nu eenmaal alleen met mensen in een zelfde situatie kan praten.

Kortom, een gezellige namiddag!

Terwijl we al een week genieten van een lentezon die zich regelmatig laat zien en zelfs al wat warmte geeft, krijgen we weer allemaal dat herboren gevoel dat zo mooi verwoord wordt in sommige liedjesteksten. Vandaar de zin “en alles wordt nieuw” die in een kerkliedje zit en altijd naar boven komt in zo’n periode.

Ook onze nieuwe assistente voor Liesbeth is sinds maandag gestart. Marjolein heeft haar eerste werkweek erg goed doorsparteld!
In de loop van de week heb ik zelfs gemerkt dat Liesbeth samen met Marjolein met de blokken speelde terwijl de zo geliefde hond Chanelle naast Liesbeth in de mand lag. Een keerpunt? Ik hoop het van harte!
Als Liesbeth kan leren om verder te doen met een activiteit terwijl haar hond bij haar ligt is dat een belangrijke stap. Tot nu toe was ze immers in die uurtjes alleen en uitsluitend bezig met Chanelle zelf. Dat is niet alleen vervelend voor de hond zelf die er na een poosje echt wel genoeg van heeft om voortdurend geknuffeld en gecommandeerd te worden, maar ook voor Liesbeth zelf betekent het een beperking in haar activiteiten. Waardoor wij dan weer proberen om haar tijd met Chanelle bij zich in haar kamer te beperken tot een uurtje per dag.
Als ze nu kan leren om gewoon haar hond bij zich in de buurt te hebben zonder constant met Chanelle zelf bezig te zijn, zou dat een hele vooruitgang betekenen en kunnen ze probleemloos een groter deel van de dag samen doorbrengen.

Gisteren is Liesbeth samen met Marjolein en broer Wesly en papa Andrew mee naar de Kangoeroebeurs geweest. Ze heeft zich daar stukken beter gedragen dan vorig jaar op de Reva-beurs. Ze genoot van alles wat ze kon zien en aanraken en was zichtbaar blij om zoveel andere rolstoelgebruikers te ontmoeten.
Bij Katelijn Vijncke, een getalenteerde schrijfster, wou ze zelfs op schoot gaan zitten! Katelijn kreeg zelfs kusjes van Liesbeth. Als jullie willen weten wie Katelijn is, klik hier dan even door.

Ook vandaag staat Liesbeth nog een prettige namiddag te wachten. Haar vriendinnetje, Charlotte, komt straks op bezoek en de namiddag zal dus weer voorbijvliegen!

Vandaag vieren we een beetje feest omdat jullie met z’n allen 150.000 keer deze site hebben aangeklikt.

Zo’n vier jaar geleden is dit ontstaan als een verjaardagscadeautje. Ondertussen is het uitgegroeid tot een uit de hand gelopen hobby.

‘t Is leuk dat jullie de evolutie van Liesbeth volgen via deze website. Ook jullie reacties zijn altijd welkom.

Ondertussen wordt het powerpointbibliotheekje nog regelmatig uitgebreid en groeit het aantal nuttige links die op deze te vinden zijn.

Bedankt aan alle lezers!

Toen Michelle bereid bleek om één maand in te vallen als vaste assistente voor Liesbeth, nam ze daarmee heel wat druk van ons weg. Waarvoor dank!
Eind deze week loopt haar vervangcontract af. En vanaf maandag komt Marjolein dan als assistent bij Liesbeth werken.

Liesbeth is deze morgen vertrokken naar school met een volledig setje roze ballet-kleding. Eigenlijk zonder al te veel moeite gevonden in een sportwinkel in Ronse.
Nu hopen dat ‘t in orde is volgens haar juf!

Haar oorontsteking , waar ze trouwens totaal niet over kloeg (zal wel te maken hebben met haar sensorische handicap en daardoor erg hoge pijndrempel), lijkt weer genezen te zijn. wat nog rest is een hoestje, maar daarvoor krijgt ze regelmatig een zakje Lysomucil.
Deze morgen ook ineens weer diarree. Ik hoop dat dat op school niet te veel last veroorzaakt!

Nu haar tafeltje (om aan te eten of te werken) in haar kamer dicht bij het erkerraam staat, vindt ze ‘t erg leuk om door het raam naar ons te gebaren.
Zo kan ze ons immers vertellen dat ze nog een extra bord pasta wil hebben, of dat ze haar hond bij zich wil. Die hond, Chanelle, blijft haar beste vriend! Ik deed vorige week een poging om haar te plezieren met een knuffelhondje dat met behulp van batterijen stapt, maar dat kan haar nauwelijks bekoren. Niets kan haar Chanelle vervangen!

Vrijdag aanstaande hebben we weer PTP rond Liesbeth. Tijdens de vorige team-vergadering vertelden we dat de assistentie erg goed liep. Vlak daarna begon de miserie! Deze keer kunnen we gelukkig meedelen dat er in vervanging is voorzien en met z’n allen duimen dat het deze keer een lange en vruchtbare samenwerking wordt!

Noteer ondertussen alvast 26 en/of 27 maart in jullie agenda! Dan gaat immers de tweejaarlijkse Kangoeroebeurs door in Merelbeke.
Een prima gelegenheid om zélf hulpmiddelen uit te testen. Heel wat informatie én gratis toegangskaarten kan U hier vinden.

Met het oog op de dichterbij komende datum (juni) waarop we met ons busje naar de autocontrole moeten gaan, en de leeftijd (13 jaar) en kilometerstand (230.000) durven we niet echt afwachten of we er nog eens door geraken!
We keken dus alvast uit naar een vervangwagen.
Dat we weer een busje zouden kopen stond eigenlijk al vast voor ons.
We hebben immers heel wat ruimte nodig om met z’n allen in de auto te kunnen zitten, en bovendien plaats genoeg voor rolstoel, k-walk, sta-apparaat en eventueel ook de fiets van Liesbeth.

We vonden via internet een garage in Varsenare waar zo’n busje tweedehands werd aangeboden. Nog geen drie jaar oud en weinig kilometers. ’t Blijft natuurlijk wel een smak geld maar gelukkig kan je, met de nodige attesten (attest van handicap), toch wel wat fiscaal voordeel doen.

Bij aankoop van een wagen betaal je slechts 6 % btw in plaats van de gebruikelijk 21 %. Die 6 % wordt bovendien achteraf terugbetaald. Deze regel geldt ook bij een tweedehandsaankoop, op voorwaarde dat de verkoper een btw-plichtige (bijvoorbeeld een garage) is.
Ook bij eventuele herstellingen of aanpassingen van de auto betaal je slechts 6 % btw. Deze kan je niet terugvorderen.
Wanneer je in aanmerking komt voor deze btw-vermindering, kan je ook vrijstelling krijgen van inverkeerstelling en de jaarlijkse verkeersbelasting.

Dus nu alle administratie afhandelen en dan leren rijden met een “automatiek”.

Ondertussen werd ook de vacature voor een assistente bij Liesbeth ingevuld.
Marjolein wordt vanaf 22 maart haar vaste assistent. ’t Zal voor Liesbeth dus weer even wennen worden…

Liesbeth is op school al een poosje begonnen met oefenen voor ’t schoolfeest. Wij kijken ondertussen uit naar een balletpakje (roze) dat ze kan dragen tijdens het optreden. Iemand suggesties?

Liesbeth wordt de laatste tijd steeds alerter op wat handen vertellen. Zij probeert natuurlijk in elke handbeweging een gebaar (en dus een betekenis) te ontdekken.
Nogal logisch, want zelf “praat” ze immers met eenvoudige gebarentaal (Sesame).

Nu zijn er de laatste tijd regelmatig filmpjes terug te vinden op internet van Michel Daerden. En die vindt Liesbeth best leuk!
Ze zit naar die filmpjes te kijken met grote ogen en veel aandacht.

Zo zie je maar dat zelfs een politieker die regelmatig op negatieve manier in de pers komt toch nog aan een fan geraakt! Voor haar is hij gewoon een gekke meneer die heel wat te vertellen heeft (want met zijn handen wapperen, dàt kan hij). Ze vindt hem blijkbaar een echte grapjes, want ze heeft bij elk handenzwaaiend you-tube-filmpje van Daerden heel veel plezier!

Waar een minister van pensioenen al niet goed voor is!

Een nieuwe assistente vinden voor Liesbeth is minder makkelijk dan het lijkt!
Niet dat Liesbeth zo kieskeurig is of dat wij zo’n hoge diploma-eisen stellen!
Ook het aantal werkzoekenden kan geen probleem zijn in deze periode van economische crisis.
Hallucinant bijna dat je op de voorpagina van de krant leest dat er dagelijks 25 werklozen bijkomen en tegelijk nauwelijks respons krijgt op de vacature die op de vdab-site staat en die ik zelf regelmatig doorstuur naar een groot aantal werkzoekenden in de buurt.

Ondertussen steek ik zelf heel wat tijd in gesprekken met sollicitanten. Te veel tijd eigenlijk! Zo heb ik in de voorbije weken eens zelf gedurende anderhalf uur gesproken met een “kandidaat-assistent” en heeft de assistente die op dat moment bij Liesbeth stond ook uitgebreid de tijd genomen om de kandidate te laten kennismaken met Liesbeth en alle mogelijke vragen te beantwoorden. Omdat we wel een goede indruk kregen van de dame maar een beetje twijfelden aan haar fysieke kracht lieten we haar bovendien nog eens komen “proberen” onder de begeleiding van één van de gezinsleden gedurende drie uur en met een interimcontractje.

Dat alles resulteerde in een e-mailtje om ons te melden dat ze de job niet zou aannemen want dat ze ondertussen nog wat meer werk had gekregen in de voormiddagen (waarin ze, zoals ze ons zelf vertelde tijdens het sollicitatiegesprek in “‘t zwart” in de horeca werkt). Nu ja, tegen een uitkering als werkloze aangevuld met zwartwerk in de horeca kan een loon van assistent natuurlijk niet opwegen!

Een andere kandidate zei dat ze ‘t emotioneel niet aankon om te werken met een kind als Liesbeth ondanks haar opleiding voor psychologe, nog een andere nam tijdens het sollicitatiegesprek en de kennismaking met Liesbeth zelfs haar handen niet uit haar zakken. Kan je nog duidelijker tonen dat je totaal geen interesse hebt?

Er is een spreekwoord dat zegt dat waar de nood het hoogst is de redding nabij is.
En we zouden dat haast moeten geloven want we vonden een lieve assistente die hier tijdelijk (één maand) kan inspringen om ons wat tijd te geven om te zoeken naar een definitieve oplossing. Michelle verwacht zelf binnenkort een babietje maar komt ondertussen toch een maand met Liesbeth werken. En dat het klikt zal wel blijken uit de foto’s op deze pagina.

En ondertussen zetten we dus onze zoektocht naar een geschikte assistente verder. Ook een jobcoach van de vdab hebben we ingeschakeld om ons daarbij te helpen. We hopen dat er uit die hoek dus ook wat aanbod komt!

‘t Wordt wel dringend, want rond 20 maart loopt het contract van Michelle af en tegen die tijd hopen we toch weer een vaste assistent te hebben!

Liesbeth wordt nu ‘s morgens nog wel vroeg wakker, maar ze blijft gewoon in bed en schijnt zich daar bovendien ook nog goed te amuseren. We horen haar schaterlachen via het intercom-systeem.

Over het algemeen is haar gedrag de laatste tijd opvallend goed! Door haar uitbreiding van gebarenkennis verloopt haar communicatie met haar omgeving makkelijker en voelt ze zich minder vaak gefrustreerd.

Haar hond, Chanelle, blijft haar grote liefde. Zodra papa Liesbeth ophaalt op school begint ze al naar Chanelle te vragen en zodra ze thuis is wil ze absoluut haar grote vriend bij haar in de kamer hebben. Een begroeting voor mama kan er nauwelijks af voor ze Chanelle bij zich heeft!

Liesbeth krijgt dan een uurtje de tijd om met haar grote vriendin te knuffelen en te spelen. Daarna laten we de hond weer naar de living gaan omdat we nu eenmaal geen eindeloos geduld mogen verwachten van een dier. Bij Liesbeth wekt het weggaan van Chanelle telkens een woedebui op, maar we proberen haar dan af te leiden waardoor het meestal na een paar minuten stopt.

Gedurende deze vakantiedagen kwam één van de student-assistenten, Maryam, op het lumineuze idee om haar eigen zusje (onveer dezelfde leeftijd als Liesbeth) eens mee te brengen. Voor Liesbeth was dat een zeldzame gelegenheid om met een niet-gehandicapt leeftijdsgenootje te spelen!

Verder kreeg Liesbeth de voorbije dagen alweer heel wat bezoekers over de vloer in haar kamer. We zijn immers weer aan ‘t zoeken naar een vaste assistente voor de naschoolse uren. Saskia, die hier sinds oktober tot onze tevredenheid met Liesbeth werkte, is immer definitief arbeidsongeschikt volgens haar dokter. We moesten dus weer een vacature open stellen en heel wat tijd steken in sollicitatiegesprekken en kennismakingen met Liesbeth. In de loop van de volgende week hopen we een keuze te kunnen maken en dan kan Liesbeth weer wennen aan haar nieuwe assistent. Hopelijk deze keer voor langere tijd!

Toen Liesbethje ongeveer een half jaar oud was, werd ons (eindelijk) bevestigd dat ze niets kon zien.
Voor ons als ouders riep deze diagnose een heleboel vragen op.

In die periode hoorden we voor ‘t eerst over Wim Tonniau spreken. Een stadsgenoot, Ronsenaar dus, auteur van de website Lichtpunt en vooral een erg charismatische persoonlijkheid die ons probleemloos vertelde over zijn eigen visuele problemen en meteen voorstelde om eens op huisbezoek te komen.
Dat deed hij kort nadien dan ook, samen met zijn echtgenote.
Ik herinner me dat bezoek als een eerste “reddingsboei” die ons werd toegegooid. Een bezoek waarbij we na afloop met nieuwe moed naar de toekomst van Liesbethje keken.

Vandaag kreeg ik via telefoon te horen dat Wim zaterdag is overleden. Nog geen 50 was hij. Een echtgenoot, een vader, een vriend voor veel mensen. Altijd bereid om zich in te zetten voor zijn lotgenoten. Eén van de vele “wachtenden op PAB” ook.

Voor wie doorklikt naar zijn website, lees ook eens één van de gedichten die hij schreef. Mooi en doorleefd!