Handiklap

Genieten van het mooie, warme zomerweer, dat deden we deze week elke dag!
Genieten van de vakantie doen al onze kinderen.
Genieten van de solden ook, want wat is er plezanter dan “op strooptocht te mogen gaan”.

 

En gisteren genoten we er van om ons mooie stadje te tonen aan een paar familieleden die hier op bezoek waren, terwijl Liesbeth onder de hoede van assistente Sylvie wandelde, in ‘t zwembadje speelde en in de zandbak zat.

 

Vandaag was er een uitstap naar De Gavers (Geraardsbergen) gepland samen met de vrienden van de CA-groep. In De Gavers is altijd wel iets te beleven, maar dit keer was er nog als extraatje een rommelmarkt voorzien. Even dreigde de regen ons te verjagen, maar gelukkig konden we schuilen onder de grote parasols op het terras van het cafetaria. En het onweer was heftig maar kort. Dus kon onze wandeling gewoon doorgaan!

 

Eerst met z’n allen de veerboot op voor een rustig tochtje van een half uur. En daarna voor de meer avontuurlijke Ca-ers (Tieneke, Wesly en Kathleen) nog een half uur waterfietsen. Voor Kathleen én voor Tieneke was dit hun eerste tochtje met de pedalo, en dat ging al meteen goed!
Dan nog een drankje en een babbel in ‘t cafetaria alvorens naar huis te rijden.

Vanavond kwam er nog een onverwacht staartje aan dit mooie weekend! Een warmeluchtballon die vlakbij ons huis landde, wat vooral voor Wesly erg leuk was om te zien.

Over een paar dagen viert het vriendinnetje van Liesbeth, Charlotte (op de foto’s met een oranje pull) haar 19de verjaardag.
Vandaar deze oproep om haar via e-mail: (charlotvde@hotmail.com) een verjaardagsgroet te sturen!
Jullie zouden er Charlotte en ook mij een groot plezier mee doen!

Met spijt heeft Liesbeth vandaag afscheid genomen van haar klasgenootjes.
Eéntje, Jimmy, wou zelfs mee naar huis rijden met haar. Hij had zich al helemaal ingeriemd op de zetel in ons busje.

Deze laatste schooldag werd ook de verjaardag van Liesbeth gevierd in haar klas. Immers, over een drietal weken is ze jarig, wordt ze 8.
En extra-feestelijk werd het ook omdat de negenjarige zoon van assistente Bouchra mee ging met Liesbeth naar school.

De juf had voor de verjaardag van Liesbeth een uitgebreid ontbijt voorzien. Met pannenkoeken natuurlijk. Iets waarbij Liesbeth voortdurend het “nog”-gebaar maakt!

Deze namiddag genoot Liesbeth alweer met volle teugen van het schitterende zomerweer. Met Maryam naast haar om een waakzaam oogje in ‘t zeil te houden, was het kleine zwembadje gedurende uren een bron van plezier.

Ondertussen zocht ik het internet af om een herbruikbare incontinentie-zwembroek te vinden in haar maat. Immers, de grootste maat zwempampers is medium, en die wordt nu zo langzamerhand toch écht te klein! Maar ‘t is gelukt! Een firma in Nederland waar je die zwembroekjes via internet kan bestellen!

Over een tiental dagen is Liesbeth dus uit de pamperzwembroekjes! 🙂

Begin deze week vertrok Liesbeth op schoolreis.
Ze zouden met haar klas de dag doorbrengen op een boerderij. Ook paardrijden stond op het programma, wat we vorige week alvast een beetje voorbereid hebben door haar nog eens op de echte paardjes te zetten op de kermis in Ronse.

Tegen negen uur was Liesbeth op school in Lessines. Van daaruit vertrokken ze dan met de bus naar hun reisdoel, de boerderij.

Een uurtje later kregen we telefoon van de directrice om ons te vertellen dat er een ongelukje was gebeurd met Liesbeth.
Ze heeft van een minuutje onoplettendheid van de begeleiders gebruik gemaakt om weer eens iets moeilijks te proberen met haar rolstoel. We weten dat ze telkens de hindernissen opzoekt en juist zo’n moeilijk rolstoelparcours verkiest!

Maar deze keer is het dus niet goed afgelopen. Ze is met rolstoel en al voorover gevallen. Met haar hoofd op een scherpe steen terecht gekomen. Resultaat: een wond (tamelijk diep) net naast haar wenkbrauw, en vooral véél bloed.

Samen met haar assistente en een kinderverzorgster van de school was ze al meteen onderweg naar de spoedafdeling van het ziekenhuis van Doornik, maar wij vroegen (telefonisch) om richting Ronse te rijden. In “ons” ziekenhuis kennen een aantal dokters Liesbeth immers.

Op de spoedafdeling van Ronse kon ze al meteen terecht in een verzorgingsbox. De hoofdwond werd proper gemaakt want er zaten kleine steentjes in. En goed ontsmet natuurlijk, en dan met enkele draadjes toegenaaid.
Tegen twaalf uur waren we al thuis. Maar in de namiddag heeft Liesbeth dan nog een paar keer overgegeven, waardoor we de huisdokter vroegen om toch nog eens te komen kijken!

Ondertussen gaat ze alweer naar school, met een grote waterdichte pleister op haar hoofd. En woensdag 1 juli komt de dokter er de draadjes uithalen.
Nu maar hopen dat ze hier iets uit geleerd heeft en wat voorzichtiger wordt met haar rolstoel (minder stunts uithaalt)!

Ondanks de examenstress bij onze pubers, was dit weekend eigenlijk een “feest-weekend”.

Vrijdagavond kwam Wesly terug na een week logeren in Willebroek met zijn medeleerlingen. Een toffe week, volgens Wesly, maar toch was hij blij weer thuis te zijn want blijkbaar “krijgt hij hier meer eten” 🙂 .

Zaterdag een bijzonder mooie dag met de zon die al van ‘s morgens van de partij was.

In de namiddag gingen we naar de school van Liesbeth in Lessines.
Liesbeth was vergezeld van een hoop “fans” om naar haar optreden te gaan kijken: papa en mama natuurlijk, broers Jonathan en Wesly, de beide vaste assistenten, meter Mireille en peter Karl, vriendinnetje Charlotte en haar mama Lieve en meme Lea.

Voor vele “fans” was dit ook de eerste kennismaking met haar nieuwe school, en voor iedereen was al erg vlug duidelijk waarom wij de stap naar Lessines hebben gezet!
Het optreden zelf verliep onberispelijk. Ongelooflijk hoeveel energie juf Chantal en haar vele helpers daarin hebben gestoken! Let maar eens op de manier waarop Liesbeth in de hoogte wordt gehouden tijdens haar optreden als “vis”.
En Liesbeth genoot er duidelijk zelf van! Zeker toen ze op het einde van het optreden op de schouders van haar assistente Bouchra en van één van de therapeuten, Mélanie, op het podium stond.

Daarna was er nog tijd om wat bij te praten op het gelegenheidsterrasje van de school. Ondertussen lette Charlotte, die zelf ook in haar rolstoel rondreed, op Liesbeth. Geen gemakkelijke klus, want voor Liesbeth is elke hindernis een uitdaging! Maar Charlotte kweet zich als een prima kinderoppas van haar taak!

Vandaag begon de dag met cadeautjes geven aan papa Andrew. Vaderdag immers! Liesbeth gaf haar papa een deurhanger, met haar eigen voetafdruk er op.

Het weer is vandaag wel omgeslagen. Tot dusver alleen maar regen! Maar we hopen toch dat het deze namiddag droog genoeg wordt om nog even buiten te kunnen. Immers, de kermis staat op de markt van Ronse!

Terwijl mijn medekandidaten op de N-VA-lijst net als de mensen van de andere partijen de voorbije weken of maanden de markten bezochten, is mij dat weer eens niet echt gelukt.

Met onze assistentie voor Liesbeth liep het immers niet echt vlot, de laatste tijd. Dus moesten we regelmatig zoeken naar oplossingen om dat op te vangen op ‘t laatste moment.

Daarnaast wat gezondheidsproblemen en (gelukkig) toch ook heel wat mensen die advies vroegen voor hun zoon of dochter met een handicap. En dat soort dingen gaat nu eenmaal voor.

Toch waren de resultaten van de verkiezingen gisteren best goed. Voor onze partij zelfs schitterend. Dus voor hen onder jullie die mee gesympathiseerd hebben: hartelijk dank!

Dat het schooljaar alweer bijna op zijn einde loopt is hier in huis goed merkbaar. Onze Wesly geniet van een vijfdaagse uitstap met zijn klasgenoten, de andere kinderen zitten over hun boeken gebogen om zich voor te bereiden op de examens.

En Liesbeth? Zij oefent zowat dagelijks met haar juf en klasgenootjes voor een optreden tijdens het schoolfeest.
Wie zin heeft om haar en de andere kinderen aan het werk te zien kan zaterdag aanstaande afzakken naar Lessines tegen 15 uur.

Tijdens de schoolvrije dagen en uren geniet Liesbeth met volle teugen van de buitenlucht. Zodra het droog is en de zon zich een beetje laat kijken vraagt ze zelf om een wandeling met de rolstoel, of om te gaan fietsen. Ook de speelpleintjes in de buurt horen bij haar favoriete buiten-bezigheden. Met wat hulp van haar assistente kan ze immers op de schommel en de glijbaantjes.

De voorbije zaterdag kreeg ze bezoek van haar vriendinnetje Charlotte. Charlotte is heel wat jaartjes ouder dan Liesbeth, maar omdat ook zij een meervoudige handicap heeft zijn ze toch wel erg aan elkaar gehecht. Samen met de assistente van Liesbeth waren ze met elkaar bezig in Liesbeth’s kamer. Omdat ik benieuwd was ging ik een paar keer kijken, maar door de beide meisjes werd mijn interventie als storend beschouwd. Dus lieten we hen maar weer mooi met elkaar bezig onder het toeziend oog van de assistente.

Een drukke zaterdag, niet in het minst omdat weer eens bleek dat werkethiek voor bepaalde assistenten een onbekend woord is, werd afgesloten met een etentje samen met de andere mensen die op de N-VA lijst kandidateren en een boel sympathisanten.

En vandaag schitterend weer. Een echte ZONdag.

Vandaar dat er op ons programma nog eens een wandeling in ‘t Muziekbos stond.

Het bos zelf is eigenlijk niet echt rolstoeltoegankelijk. De smalle straatjes rond het bos natuurlijk wel. Maar daar wordt je dan té vaak voorbijgestoken door zware, lawaaierige moto’s.
Dus toch maar wandelen in het bos en met vereende krachten Liesbeth én rolstoel meeduwen (of trekken, al naargelang de situatie).

Een paar mooie foto’s levert dat altijd wel weer op!

Gisteren en vandaag staan de kranten vol met wat er in een school voor bijzonder onderwijs in Hoegaarden gebeurde. Een leraar die zo zijn zelfbeheersing verloor ten opzichte van een leerling dat hij de jongen zwaar mishandelde.
Het is een gelukkig toeval dat een medeleerling dit gebeuren heeft vastgelegd op film met zijn gsm. Anders was dit verhaal nooit op die manier in de aandacht geraakt.
Immers, kinderen zijn makkelijke slachtoffers, gehandicapte kinderen nog meer!
De minister van onderwijs zal nu de school in Hoegaarden laten “doorlichten”. Elke school, ook deze voor bijzonder onderwijs, worden regelmatig doorgelicht. Maar de dagelijkse gang van zaken in zo’n school kan je niet beoordelen aan de hand van een aangekondigde doorlichting!

Wat er in december gebeurde met Liesbeth in haar school in Eine was nu ook niet bepaald een voorbeeld van goed toezicht houden én goed reageren. Immers, een kind waarvan bekend is dat ze onder andere een sensorische handicap heeft (en dus anders reageert op pijn) dat gebeten wordt voor de ogen van de toezicht houdende personeelsleden en waarbij niet direct wordt ingegrepen “omdat ze niet weent” kan zelfs levensbedreigende gevolgen hebben. Bij Liesbeth is dat uitgemond in een bloedvergiftiging met een opname in het ziekenhuis en een intensieve verzorging. De beet zelf was misschien niet te voorkomen, maar de gevolgen konden in elk geval beperkt worden als het schoolpersoneel zich de moeite had getroost om onmiddellijk op de juiste manier te reageren! Elke beet, ook de beet van een ander kind, moet direct grondig ontsmet worden, niet oppervlakkig maar in de diepte (bij Liesbeth veroorzaakte de beet een “gleuf” van bijna één cm) en er moet door een dokter naar worden gekeken!
Laat ons hopen dat wat die jongen in Hoegaarden meemaakte voor gevolg heeft dat er heel wat meer controle komt in scholen voor kinderen met een handicap!

De problemen bij de provider zijn nu opgelost, dus worden vandaag alsnog de foto’s bij de vorige artikeltjes gezet!

Ca staat voor Collega Advies. Regelmatig komen we samen met verschillende personen met een handicap en hun familie. Dat gebeurt meestal, heel informeel, in een klein cafézaaltje waar we dan bijpraten, elkaar advies geven, enz.
Deze keer kozen we er voor om gezamelijk een uitstap te maken. Afspraak was zaterdag 2 mei om 14 uur aan de ingang van het Malterpark in Heusden (bij Gent).

Papa Andrew aan het stuur, vertrokken we van Ronse richting Heusden. Goed op tijd (dachten we). Eén keer echter had Andrew “ons Jeanette” (=troetelnaam voor onze GPS) verkeerd begrepen en waren we te vroeg afgeslagen en ‘t resultaat was een échte zoektocht, gehinderd door wegenwerken.
Toen we de parking van het Malterpark opreden stond iedereen ons dus al op te wachten!

De zon gaf niet echt veel warmte, maar liet zich toch regelmatig zien. Net warm genoeg om een fijne wandeling in het dierenpark te kunnen maken!
De berggeitjes deelden hun tuintje met een paar schattige baby-hangbuikvarkentjes. Die stalen al meteen ons hart! Kleurige papegaaien lieten van zich horen en een hoop andere dieren lieten zich bekijken en sommige zelfs aanraken!
Maar ‘t leukste waren zeker de kamelen. Op hun rug maakten Liesbeth, Lazlo en broer Lopez, Dieter en zelfs Tieneke een schommelende rit!
Daarna was ‘t lachen geblazen in het spiegelpaleis waar we de éne keer dikke dwergen leken en direct daarna slanke modellen.

Met z’n allen waren we toe aan een lekkere koffie. Voor sommigen binnen omdat het niet echt warm was, voor anderen buiten om toch de weinige zonnestralen mee te pikken.
Tegen 19 uur waren we dan weer thuis. Voor Liesbeth was ‘t dan bedtijd! En slapen deed ze deze keer! Zelfs tot ‘s morgens 07 uur aan één stuk, en dat is voor haar echt wel uitzonderlijk!

Dit weekend is nog lang niet voorbij en toch hebben we er al heel wat activiteiten opzitten!

Vrijdag waren we op de Reva-beurs, de tweejaarlijkse beurs voor hulpmiddelen in Gent. Liesbeth werd geassisteerd door Bouchra om een paar hulpmiddelen uit te proberen. Ze is immers bijna toe aan een nieuwe rolstoel en deze keer gaan we niet alleen letten op de makkelijke bestuurbaarheid, maar ook op de mogelijkheden om zelfstandig transferts uit te voeren.

Ook hebben we een leesloep met Liesbeth uitgeprobeerd. Dat is een soort tv-scherm waarop je, sterk vergroot, een deel van een bladzijde uit een boek of tijdschrift kan zien. Ook dat opent heel wat mogelijkheden voor Liesbeth, die immers door haar CVI heel slechtziend blijft.

De laatste paar uurtjes op de beurs bracht Liesbeth met assistente Bouchra door in het speelhoekje dat voorzien was als kinderopvang. Daar kreeg ze bezoek van Charlotte, en de begroeting was bijzonder hartelijk, zoals je op de foto duidelijk kan zien!

Gisteren was er opendeurdag in de de school waar onze pleegzoon Wesly in de richting OV2 zit. Ook Charlotte loopt daar school. Zij zit in de richting OV1 bij juf Elke.
Wat opvalt als je door de Einder loopt zijn de vele mooie en/of vrolijke details, vaak door de leerlingen zelf gemaakt. Zo is er een prachtige mozaiekmuur die een tafereel uit de film Nemo toont, ook een junglebook-muur (heel gedetailleerd schilderwerk!) en een overvloed aan verrassende versieringen die door de leerlingen werden gemaakt in de houtklas, schilderklas of knutsellessen.
Wesly zelf demonstreerde in de houtklas bij juf Carla hoe je figuurzaagt. Op de foto kan je zien hoe Dieter hem bewondert.

Ondertussen heeft Liesbethje thuis haar assistente Julie bijna letterlijk in de bomen gejaagd. Gelukkig bleek wat afleiding voldoende om haar humeur om te laten slaan en ging ze uiteindelijk toch met een brede glimlach slapen.

En vandaag kijkt ze samen met Steffie naar één van haar gebarenfilms. Tussendoor vraagt ze wel of ze mag wandelen, maar dat zit er in de voormiddag wegens de regen, niet echt in.
In de namiddag mag Liesbeth dan met weekendassistente Steffie naar het Bruulpark waar haar broers elk met hun eigen groep optreden en waar voor de kleintjes een springkasteel voorzien is.
Ze gedraagt zich de hele dag als een engeltje. Dat mag ook al eens!

Omdat mijn eigen roots in ‘t Waasland liggen wilden we daar in de buurt graag eens op vakantie gaan. Net over de grens, in één van de aan het Nederlandse Hulst grenzende dorpjes huurden we een vakantiehuisje. Een geslaagde keuze, zo bleek!

Voor Liesbeth kon dit weekje vakantie al niet meer stuk want Chanelle mocht mee! En daarnaast bleek er ook nog een schommel en een zandbak in de tuin van de vakantiewoning te staan! Twee assistenten (Julie en Charlotte) losten elkaar af om voor Liesbeth te zorgen.

De eerste avond was een beetje moeilijk voor Liesbeth. Een vreemde omgeving en een vreemd bed! Maar toe ze duidelijk begrepen had dat wij daar allemaal bleven slapen sliep ze net zo goed als thuis. Dat laatste wil dus zeggen: érg vroeg wakker! Eén nacht besliste ze zelfs al om 02 uur dat ze genoeg geslapen had! Dus dan maar tussen papa en mama in ‘t grote bed de morgen afwachten!

Als de zon scheen was er voldoende vrijetijdsbesteding voorhanden! Voor Liesbeth vooral wandelen op de Hollandse dijken en spelen in de tuin met Chanelle. Voor onze grote kinderen werd dat vooral met Chanelle spelen en fietsen. Veel makkelijker in dat vlakke landschap dan hier thuis in de Vlaamse Ardennen!

Af en toe bezoek (zoals van één van de juffen uit mijn begin-humaniora-tijd) en zelf ook eens binnenwippen bij lang-niet-gezien-familieleden. En verder natuurlijk ook wat winkelen in het nabijgelegen Hulst en genieten van het tropische zwembad in Terneuzen. Internet en kabeltv (alleen satelliet in dat huisje) werd vervangen door gezelschapsspelletjes en sjoelbak spelen. Echt vakantie dus!

Na zo’n gezellige week kunnen we er weer tegenaan! De kinderen beginnen met nieuwe energie aan de laatste trimester van dit schooljaar, papa ziet het vertaalwerk weer zitten en ik heb nog even van de rust genoten voor de echte verkiezingscampagne begint (Chantal_Thijsman.pdf ).

En ja, we plannen alweer een Zeeland-vakantie voor volgende lente!